عاوزك ٢

الحلقه ((6)) ( ينزلوا كلهم جرى ف الريسيبتشن يلاقوا سوزى عماله تزعق ) زين : بتزعقى كده ليه ! ( تبصلهم سوزى بيه وتبص لروح ) سوزى بنرفزه : اهى شرفت اهى .. واقفه ولا كأنها عامله حاجه روح تغراب : انتى بتكلمينى انا ! سوزى بيه : اومال بكلم امك يعنى زين : انتى بتكلميها كده ليه ؟! سوزى تبصله : الهانم مراتك سرقت الانسيال بتاعى ( روح تبصلها بصه .. كل الجودين يستغربوا كلامها جدا .. وزين مش مستوعب اصلا اللى قالته .. روح تبص لزين مستنياه يتكلم ) معاذ : ايه اللى بتقوليه دا !! عيب كده

سوزى بيه : عيب اللى قولته !!!! ومش عيب انها تسرق ؟؟؟؟ زين بصوت عالى : الزمى حدودك .. تسرق ايه ! ايه الهبل اللى بتقوليه دا !!! سوزى : اللى بقوله مش هبل .. انت بقي شوف الهانم اللى دخلتها وسطينا ومن اول يوم اتسرق الانسيال الاظ بتاعى ( روح كل دا بتسمع وبس .. حبت تختبر زين وتعرف هيعرف يجيبلها حقها ولا لا ) زين : اولا لما تتكلمى عنها اتكلمى بأدب .. ثانيا الهانم اللى بتتكلمى عنها دى احسن منك بمليون مره .. فياريت تلمى الدور لان صدقينى مش هتهاون ف اللى هيحصل سوزى : انت بتكلمنى

كده عشانها ؟! .. انت بتدافع عنها ليه اصلا ؟؟ ما تشوف انت ما يمكن هى فعلا حراميه وراسمه قناع البراءه وبتخدعكوا كلكو بيه زين : لا مش هشوف لانها مستحيل تعمل كده .. دى مجرد تخارف ف اغك سوزى بزعيق : والثقه دى جايبها منين !!!!! .. لحقت امتى تثق فيها كده ؟؟!! زين : اولا دا شيء ميخصكيش .. ثانيا دى مراتى يعنى مطالب منك تحترميها غصب عنك واياكى تقولى كلمه واحده ف حقها لانى والله ما هرحمك .. فاحفظى مقامك واتلمى سوزى : لا مش هتلم .. ( تبص لكل صحابها وتتكلم بيه ) .. ممكن تقولولي

الانسيال بتاعى فين ! .. احنا مش اول مره نسافر مع بعض .. اشمعنا رادى اتسرق يعنى ؟؟ معاذ : شوفيه كويس ف الشاليه او ف اوضتك جايز مخدتيش بالك منه .. ليه افترضتى انه مسروق ؟ سوزى : دورت عليه ف كل مكان ف الشاليه ملقتهوش .. يبقي اكيد حد خده .. وكلنا مش اول مره نتجمع .. لكن هى اول مره تتجمع معانا وحاجه تختفى كده احمد : مش شرط يبقي اتسرق ممكن يكون وقع منك ساره ” صاحبتهم ” : احمد معاه حق جايز وقع منك ف الطريق او نسيتيه ف القاهره مثلا سوزى : خلاص يعنى

كلكو اتجمعتوا انها مسرقتش حاجه !! .. تمام يبقى افتشها وافتش شنطتها وبعدين نتكلم ( لسه هتقرب عليها .. زين يقف قدام روح ) زين بزعيق : انا اقسم بالله محترمك لحد دلوقتى .. لكن اى حركه هتعمليها ولا كلمه هتقوليها .. هنك .. انا عاوزك تجازفى بس وتقربى منها وشوفى انا هعمل ايه ( سوزى تبصله بيه وتطلع اوضتها .. زين يشد روح من ايدها ويطلع الاوضه .. يدخلوا الاوضه ويقفل الباب ) زين : حضرى الشنط وانا هنزل اشوف مكان نقعد فيه روح : زين زين : نعم روح : انا مسرقتش حاجه .. ا…….. يقاطعها زين :

انا مطلبتش منك انك تبررى تمام .. جهزى الشنط واقفلى الباب ولو مين خبط عليكى متفتحيش روح : حتى لو انت خبطت مفتحلكش ؟! ( يغمض زين عينه بيه بيحاول يهدى نفسه .. هو مش حمل غباءها اطلاقا .. ف اغه مليون فكره وفكره وحاليا مش رايق لاى سؤال او نقاش ) زين بيه مكتومه : ارجوكى مش وقته غباء تمام .. انا مش ناقص حقيقي روح : افتحلك انت بس يعنى !! زين بصوت عالى ممزوج بنفاذ صبر : اااااايوه ( تتخض روح من نبره صوته ) روح : خلاص طيب اهدى ( يسيبها ويخرج من الاوضه وينزل ..

يلاقى كل صحابه قاعدين ف الريسيبشن معاذ اول ما يلمحه ينادى عليه .. زين يتجاهله تماما ويتجاهل الكل ويخرج من الشاليه .. يركب عربيته ويتحرك .. روح اول ما نزل طلعت الشنط بتاعتهم اللى لسه متفضوش حتى .. جمعت كل متعلقاتهم الشخصيه اللى طلعوها من الشنط وحطتها جوه الشنطه تانى .. بعد ما خلصت دخلت خدت شاور وغيرت هدومها ولبست هدوم ينفع تخرج بيها وقعدت ع مستنيه زين يرجع .. يعدى الوقت .. زين يرجع الشاليه .. يدوب داخل يوقفه احمد وكان معاه سوزى .. حاول يتجاهلهم بس احمد وقف قدامه ومنعه يمشي ) احمد : اعتقد انك هديت دلوقتى