الحوت
وميل على ودنها وهمس : لا انا ب و وعلشان انتى وقا.درة ودخلتى د.ماغى .. مش هاك االاول هاستمتع بيكى .. اكيد فهمانى.
رحمه قربت تفقد و.عيها : نعم بت..بتقول ايه.؟!.
رحيم : ايه هايغ.مى عليكى !!! امال لو كملت و وريتك فعل هاتعملى ايه ؟!
رحمه بتحاول تز.قه : ابعد عني سبني ابعد.
رحيم بسخريه : اهدى يا قطه…اهدى انتى لسه شوفتى حاجة .
رحمه : ايه في ايه كل ده علشان عايزه اشتغل.
رحيم بهمس : لا منا مش مختوم على قفايا علشان تقنعنى انك عاوزة تشتغلى على عربيه كبدة .
( ومسد ايديها اللى حاطه فيهم لونه مانكير روز ) وايديك الحلوة دى عمرها ما مسكت سك.ينه وقطعت خيارة اصلا .
رحمه بتحاول متخافش : علشان أنا عمري مااشتغلت اصلا بس الظروف اللي حكمت هنعترض.
رحيم بته.كم : لا اقنعتينى .. طيب يا حلوة موافق تشتغلى .. هاتقعدى فين ؟… ولا تحبى تقعدى معايا هنا معنديش مانع.
رحمه : هشوف اوضه اقعد فيها مش عايزه اقعد مع حد.
رحيم شاور لرجالته تطلع وبعدها مسك شعرها وفردة : سبحان اللى خلقك …. انتى هاتقعدى معايا هنا .
رحمه: اقعد فين انت اتج.ننت.؟!!!.
رحيم شدها من شعرها ولفه حوالي ايديه : لا طوله لسان هاتلاقى وش عمرك ما شوفتيه .. انا قررت هاااقعدى معايا هنا …..فاهمه ولا لاه.
رحمه بو.جع : سيب شعري ومش هقعد هقعد بصفه ايه أن شاء الله.
رحيم شدها اكتر من شعرها: جاريه … الجاريه بتاعتى.
رحمه خلاص د.معت : جاريه انت فاكر اننا ف عصر سي السيد.
رحيم : اه انا سى رحيم وانتى هنا فى منطقتى فى مكانى وكل اللى هنا ملكى .. وانتى بقيتى ملكى.
رحمه : لا أنا مش ملك حد يا تسيبني اشتغل ف حالي يا تسيبني امشي من هنا اشوف رزقي في مكان تاني.
رحيم : قولتلك انك جاريه عندى واللى بيدخل عندى مبيطلع.شبسهوله وبمزاجى ….
رحمه عيطت : ليه يعني متسيبني ف حالي.
رحيم : حالك هو حالى.
رحمه : ليه اكون مرا.تك وانا مش عارفه؟.
رحيم : لا رحيم مبيتجوزش ….كل النس.وان الحلوة اللى زيك عندى مجرد جوارى وبس.
رحمه : أنا مش جاريه عند حد سيبني ف حالي الله يكرمك.
رحيم بصوت رخيم جدا: بت انتى مش لعب عيال هو .. هاتقعدى وتاكلى عيش بادبك ولا لاه وهااتقعدى فى المكان اللى انا عاوزو.
رحمه افتكرت مديرها : ه..هقعد بس خليني اشوف اوضه اقعد فيها.
رحيم : لا هنا … جنبى معايا.
رحمه : ليه ماانت بتقول عندك جواري بتوعك دول عايز مني انا ايه.
رحيم بخبث : مزز..زززاج وانا اللى بيدخل فى مزا.جى مبيخرجش منه .
رحمه بعياط متواصل وشهقات : سيب شعري د.ماغي و.جعتني.
رحيم مسك وشها وض.ربها على قفاها مرة واحدة : يارررروحى و.جعك .. انتى هاتشوفى ايام اسود من شعرك راسك دة … يا فوووززيه .
( جت عليهم ست فى الاربعينات بتاكل لبان بطريقه مستف.زة ).
رحيم بقر.ف : تفى اللبان من بو.قك يا وليه .
فوزيه رمته من بوقها فى الارض : نعم يا سى رحيم .
(رحيم بر.ق وساب رحمه وزقها بعيد وراح جرى على فوزيه ومسكها من طرحتها ).
رحيم بصوت جهورى : ايه دة يافوووزيه ايه دة …رميتى ز.فت من بوقك يابنت المقر.فه على الارض …. الارض دى كلها تتسيق.
فوزيه : يالهوى يا سى رحيم سماح …بنسى والله … هاسيقها زى الفل.
رحيم : انا كنت جايبك ليه يا وليه …نسيت الله يخر.بيتكوا ويخر.بيت اللى يشوف مناظركوا .
رحيم بص لرحمه : هو انا كنت بنادى عليها ليه ؟
رحمه : معرفش هو أنا اللي ندهتلها ولا انت.
رحيم : تصدقى صح … انا كنت منادى عليكى ليه يا فوزيه …. مش فاكر …خديها بقا يا فوزيه خليها تسيق معاكى.
رحمه : اسيق ايه معلش هو حد قالك اني جايه اشتغل عندك قولتلك جايه اشتغل علي عربيه كبده مش عند سيادتك.
