الحوت

( رحيم شاف حالتها دى صعبت عليه شالها وقعدها حلو فى السر.ير وقعد هو بعيد عنها ..).
رحيم : عاوزة ايه ؟.
رحمه : أنا اسفه متزعلش …متمشيش وتسيبني أنا خا.يفه.
رحيم : من ايه ؟ .. خا.يفه من ايه ؟؟.
رحمه : خ.ايفه من انك كل مبتخرج اسمع ض.رب نا.ر وناس بتت وشاورت ع ايديه وخا.يفه من الد.م ده هات القطن والشاش وتعالي خليني اساعدك.
‏ رحيم : متخا.فيش اوى كدة عليا .. انتى اصلا مش ط.ايقنى …انتى لسه من دقايق رفض.انى وزقانى بعيد وانا عمر ما فيه حد ر.فضنى.
‏ رحمه : رحيم علشان خاطري هات قطن وشاش وتعالي اساعدك وبعدها اعمل اللي انت عايزه.
رحيم : لا هاقوم اخلى فوزيه تساعدنى … عن اذنك.
رحمه : رحيم علشان خاطري هما اليومين اللي فاتوا دول معملوش ليه خاطر عندك.
رحيم بعتاب : عملوا وانتى بز.قك ورفضك ليا مسحوا باستيكه يارحمه.
رحمه : أنا اسفه متزعلش تعالي خليني اساعدك بقا وحياتي.
رحيم مكمل فى معاتبتها وناسى ايدى : اكتر حاجة بتك.سر الراجل انه يحس انه مر.فوض من مراته
‏ ‏ رحمه بك.سوف : أنا مش رفضاك يا رحيم أنا…. أنا بس مكنتش عارفه اتنف.س.
رحيم بتحدى : ياعنى لو قربت منك دلوقتى هاتختر.عى سبب ايه المرادى ؟!.
رحمه : مش هختر.ع اسباب. .
رحمه بهمس : رحيم.
رحمه حطت ايديها عليه وضمته ليها : رحيم رد عليا.
رحيم تقريبا مكنش فى و.عيه بعد ضمتها له : اممم
رحمه   : ايديك بتنز.ف وحياتي خليني أطهرلك الجر.ح.
رحيم : مش وقته.
رحمه : رحيم وحياتي.
رحيم بعد عنها شويه وكشر وكان شعرة متنعكش
رحيم بضي.ق : لازم.
رحمه حطت ايديها علي شعره بحنيه : لازم ايديك بتنز.ف من بدري.
رحيم : طيب هاقوم .
( رحيم قام وجاب شاس وقطن وحطهم فى ايدها وادها ايديه وسكت ).
(رحمه مسكت ايديه بحنيه وبدأت تنض.فها من الد.م وبعدها ربطتها كويس صعب عليها حر.جه جدا   م واتكلمت بدموع).
رحمه  : متزعلش أنا اسفه.
رحيم مسح د.موعها : بتعي.طى ليه ؟… متعي.طيش .
رحمه : أنا السبب انت جر.حت نفسك بسببي.
رحيم : لا انا فى وقت عصبيتى كدة وببقا أمر من كدة …. متع.يطيش بقا … انتى كلتى ولا لاه.
رحمه : اممم لا
رحيم : طيب اطلبلك اكل من ماك ولا عاوزة حد تانى .
رحمه بصتله : هتاكل معايا ولا لاه
رحيم : هاكل معاكى ..علشان تنامى شويه .. وبليل يجى دكتور علاج طييعى يبدء شغله علشان تخفى بسرعه وتقومى تمشى …. وترجعى لحياتك وترتاحى منى .
رحمه : احم انت عايز تسيبني
رحيم بوج.ع : غصب عنى … بس اعمل ايه .. من حقك ترجعى لحياتك .. انا خلاص انتق.متلك وظب.طلك كل حاجة.
‏رحمه عي.طت واتعد.لت : تمام….ممكن تخليني انام.
‏رحيم بحنيه : مش هتاكلى .. انا بقالى يومين مأكلتش تقريبا وقولت هاكل معاكى.
‏ رحمه : حاض.ر هات اللي تحبه.
رحيم : لا أكلينى على زوقك.
رحمه : هات نفس اكل امبارح بيج ماك وبطاطس وكولا.
رحيم : حاض.ر .
(وطلع فونه وطلب الاوردر وبصلها وسكت)
رحمه : بتبصلي كده ليه.
رحيم حرك صوابعه على وشها : عادى بحفر ملامحك فى دماغى.
‏ رحمه : رحيم هو مفيش امل انك تبطل الشغل ده
رحيم ابتسم بضعف : اه هابطله لما اموـ,ـت.
رحمه : بعد الش.ر عليك ….رحيميم بطله ومتسبنيش وتعالي نعيش سوا ابدأ من جديد.
رحيم : مينفعش.
رحمه : ليه ….ليه متمسك بشغلك ده اوي كده.
رحيم : مفروض عليا من ز.مان. …. قولتلك انا لوسبته هامـ,ـوت من الحكو.مه او ها.موـ,ـت من الكبا.ر … كدة هامـ,ـوت وكدة هامـ,ـوت يبقا سيبنى عايش كدة يا رحمه ولا مستكترة عليا العي.شه كمان.
(رحمه عيطت وسكتت قربت ناحيته وحطت راسها ع رجليه ومسكت فيه جامد وفضلت تعيط بشهقات مكتومه)
رحمه : بعد الش.ر عليك.
رحيم شدها عليه وح.ضنها واتكلم بصوت مبحو.ح : رحمه انا عاوزك … سيبنى اشبع منك قبل الاكل .
رحيم : ياقلب وعقل رحيم .
رحمه بهمس : رحيم.
رحيم بنفس همسها: ن .. نعم.