امرأة واحدة لا تكفي

رحيم : لا ..ويالا على اوضتك جهزى نفسك علشان كتب الكتاب بليل
( رحمه جريت على اوضتها تعيط لغايه ما جة الوقت وسمعت صوت المأذون ورحيم باعتلها حد علشان تجهز بسرعه … رحمه قررت تتحدى رحيم واخدت لبس من شنطتها فستان قصير ومفتوح من ضهر ولمت شعرها على جنب وحطت روح نبيتى … ولقت الباب بيخبط عرفت انه رحيم اخدت نفس طويل وردت ).
رحمه بخوف :ادخل.
(رحيم برق وعفاريت الدنيا جت قدام وشه قفل الباب بسرعه ).
رحيم بصوت مكتوم : ايه الهباب دة.
رحمه : ايه مش عروسه وانهاردة كتب كتابي.
رحيم : انهاردة ليله موتك انشاء الله … انتى لابسه قميص نوم وعاوزة تطلعى بيه …دة انا كنت دبحتك لو حد لمحك كدة.
رحمه بلامبالاه : عادي موتني …قميص نوم ده فستان حضرتك.
رحيم بغضب : واقسم بالله لو ما لبستى دلوقتى عبايه عليه ومسحتى الروج لجاى واقلعه انا ليكى غصب .
رحمه : مش همسح حاجه ولا هغير الفستان.
(رحيم قرب منها بسرعه وزنقها بين الحيطه والفستان ومد ايدة على الفستان وييقلعه فعلا)..
رحمه : خلاص خلاص هلبس العبايه.
رحيم : ما كان من الاول … لازم دور الشرسه دة مش لايق عليكى … امسحى الروج وغطى شعرك مش عاوز مخلوق يشوفه.
رحمه : حاضر حاضر .
(لبست رحمه العبايه وحطت حجاب علي شعرها بقت اجمل مليون مره من الاول)
رحمه بخوف : خلصت.
رحيم نفخ بغيظ : لا خليكى هنا …انا مش هاطلعك اصلا هاجيب مأذون هنا .
(رحيم خرج وجاب المأذون وسمع موافقتها بعد نظرات رحيم بالتهديد وافقت والمأذون خلص وبقت مراته …. وتقريبا رحيم طرد كل الى فى البيت ودخلها … لقاها قاعدة بتعيط وخلعت العبايه).
رحيم : بقا انتى كنتى عاوزة تتحدينى وتطلعى كدة صح.
رحمه : أنت عاوز ايه تاني انت مش كتبت الكتاب وارتاحت ..اه كنت هطلع كده فيها ايه.
كملت كلامها بشقهات متقطعه وسخريه: ايه مش عروسه.
( ‏رحيم قطع المسافه فى ثانيه وقعد عل السرير قدامها وهى ارتعبت وحاولت تقوم شدها وقعدها على رجليه ومسكها بتحكم).
رحيم ببرود : اه عرووسه وجوزك له حق ادهوله .
رحمه بنرفزة : حق.. حق ايه انت ملكش حقوق عندي.
رحيم بعصبيه : لا ليااا جوزك ولياااا … رحمه اتظبطى … انا اه بالى طويل بس مش هاطولو اكتر من كدة.
رحمه قامت وقفت مره واحده وهي بتعيط : ليك طيب خد حقك أنا قدامك اهو مش همنعك.
رحيم شدها تانى وقعدها على رجله : هو انا متجوزك علشان اخدها بالغصب …. لا انا عاوزها بالرضى.
رحمه غمضت عيونها : عمرك مهتاخد مني حاجه برضايا انت اتجوزتني يالغصب عايز تاخد حقوقك يبقي خدها بالغصب.
رحيم بصوت عاللى افزعها : رحممممممممممممه ….. قولتلك اتظبطى.
رحمه بخوف : انت عايز مني ايه دلوقتي.
رحيم بغموض وبصوت حاد : الى طلبته الصبح منك وبنفس راضيه ومش هاكررها.
رحمه : قولتلك عمرك مهتاخد أي حاجه بنفس راضيه مني خد اللي انت عايزه مش همنعك بس مش هخليك تاخده مني برضايا ابدا.
(رحيم غمض عينيه لدقايق وبيتكلم مع نفسه بصوت واطى وانفعالات الغضب بدئت تظهر على وشه ونفسه بدء يعلى .. وبدء يضغط على جسمها بايدة وكانها حديد… رحمه خافت من منظرة بلعت ريقها بتوتر).
رحيم بصوت مخيف : رحممممه
رحمه : ن..نع…نعم
رحيم وهو مغمض عينيه : نفذى اللى قولته بالحرف
( رحمه خافت منه قربت ناحيته شويه شويه وطبعت بوسه خفيفه علي شفايفه….رحيم حس بشفايفها مقدرش يمسك نفسه اكتر من كدة طلع غيظه فيها وشوقه ليها يومين بس شافها قلبت كيانه وحاله… رحيم الشامى بقا مراهق معاها ..وهى تاهت فى رجولته وخبرته ومحسوش بالوقت الا لما الباب خبط …رحيم بعد عنها بصعوبه وكانوا بيتنفسوا بسرعه نتيجة الاعصار اللى رحيم عملوا فيها …
رحيم بيحاول صوته يكون طبيعى : فى ايه مين على الباب .
فوزيه برعب : الحق يا سى رحيم … حسن بيقول المعلم فاضل القط جايب رجاله وداخل على الحارة ونوايها الليله.
رحيم قام انتفض مرة واحدة لدرجه انه كان هايوقع المسكينه اللى على رجله
رحيم بشر : جة لقضاه … وانا الليله يا قاتل يا مقتول.
رحمه بخوف : هو فيه ايه؟!!.
رحيم بغموض : غيرى بسرعه الفستان دة والبسى حاجة تانيه وفوقيها العبايه والطرحه اقل من دقتقين يا رحمه والاقيكى جاهزة .
(رحيم سابها وعطاها ضهرة وبص من الشباك واتصل على شخص).
رحيم بغموض : عاوز دعم .
مجهول: موجود ووصلنا الخبر ونفذ.
رحيم بغموض : طيب.
(رحيم لف بص لرحمه لقاها لبست عبايه فيروزي وطرحه بيضه وكانت زي الملايكه).
رحمه : أنا لبست.
رحيم قرب منها ومسك وشها : اللى اقوله يتنفذ … فوزيه هتاخدك فى مخبىء سرى تحت الارض اياكى تطلعى منه اياكى يا رحمه لغايه ما اجيلك ماشى .
رحمه مسكت ايديه : استني أنا خايفه.
رحيم اخدها فى حضنه : اوعى تخافى يا رحمه انا معاكى وموجود …متخافيش ..
رحمه : طيب خدني معاك متسيبنيش هنا لوحدي مع الست اللي برا دي..
رحيم باس جبينها عكس شخصيته : متخافيش مش هايحصلك حاجة وفوزيه اكتر واحدة هاحافظ عليكى معاها.
رحمه بقله حيله : طيب ماما اوعي تعمل فيها حاجه بالله عليك وانا هروح مع فوزيه.
رحيم ضمها اكتر له : حاضر … فوزززززيه .
( فوزيه جت جرى عليهم )
فوزيه : امرك يا سى رحيم .
رحيم : خدى رحمه وخلى بالك منها .. لو حصلها حاجة مش هايكفينى فيكى روحك .
و( بعدها بص لرحمه بحنان ).: يالا روحى معاها يا رحمه.
رحمه : حاضر يالا ي طنط فوزيه
(رحيم وفوزيه ضحكوا ع طنط فوزيه اخدتها ونزلت للمخبئ ورحيم خرج لرجالته).
وشويه وسمعت رحمه ضرب ناااار شديد وصويت
رحمه انكمشت مكانها ودفنت وشها بين ايديها .
رحمه بخوف : يارب
( رحيم خرج لرجالته ..وضرب نار فى الهوا وبأعلى صوت فيه ووقف فى وسك الحارة ).
رحيم : مش عاوزحد يقف يتفرج اللى هايقف هايموت ..كله يقفل على نفسه كويس .
حسن : كل واحد يا رحيم باشا فى مكانه .
رحيم بغموض: سيبه يدخل من الجهه الشرقيه … ويدخل لغايه نص الحارة بالظبط وبعدها عاوز الكل يتغربل.
(وفعلا فاضل القط دخل برجالته لغايه نص الحارة واستغرب سهوله دخوله وعرف انه فخ وفاجاه ضرب النار اشتغل من كل ناحيه .ورحيم وقف وسط الحارة ومهموش حد وضرب نار بغل).
(رحيم بص حواليه لقاه رجاله فاضل وقعت شاور لرجالته يقفوا ونفذوا امروة وحسن جه جرى عليه ).
رحيم : فين فاضل.
حسن بخوف : بينه هرب .
رحيم بعصبيه: هرب ايه …لازم يتربى اضرب الارض تتخضر تجيبهولى.
حسن : حا …حاضر.
(رحيم فضل لغايه بعد الفجر مع رجالته بينضفوا الحارة وبيزودا تأمينها ونسى الغلبانه اللى مستخبيه فى المخبىء ).
حسن : ياكبيركدة الفرح بكرة فى معادة .
رحيم : اه وايه اللى هاخليه يتأجل … نفذ كل حاجة قولتها بالامر.
حسن بإستغراب وفى نفسه :دة كان لسه فى مجزرة دلوقتى … يعمل فرحه عادى بكرة .. اما عجايب .
( رحيم سابه ودخل المقر يطمن على رحمه ).

❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤💙

علقوا هنا ب 10 ملصقات برايك

ونكمل بعد نص ساعه…

لو لقيت. ع الاقل 30 كومنت

هكملها ..لو ملقتش تفاعل..

نكملها بكرة ان شاءالله
نوفيلا ( الحوت )

البارت الثالث

(رحيم دخل المقر ونزل المخبئ السرى … وفتحه لقى رحمه قاعدة بتعيط وحاطه راسها بين رجليها وفوزيه بتحاول تهديها ).
رحيم : رحمه.
رحمه بشهقه وخضه : نعم ايه…….في ايه مين مات.
رحيم قرب منها وقعد على الارض قصادها وبهدوء : انا رحيم.
رحمه قعدت تعيط اكتر وخبت وشها بايديها : مين مات؟ موت مين ؟؟؟حرام عليك…. مين مات؟؟؟.
(رحيم شاور لفوزيه تطلع وتسيبهم وفوزيه نقذت امرة وهو قرب اكتر وشدها وقعدها فى حضنه ومسح دموعها )
رحيم : محدش مات.
رحمه : لا أنا سامعه صوت رصاص بره اكيد حد مات.
رحيم بغموض : اللى غلط اتعاقب وخلاص خلصنا .
رحمه بتعيط : حرام عليك انت بتعمل كده ليه وعايش كده ليه ايه لازمته كل ده بيع مخدرات وسلاح وقـ,ــ,ـتل واغـ,ــ,ـتصاب علشان ايه كل ده.
رحيم بيمسح على شعرها بحنيه : مش علشان حاجة الظروف حطتنى فى كدة.
رحمه : طب سبني في حالي خليني اروح لماما أنا مش شبهك ولا شبه حياتك أنا عايزه اروح لماما.
رحيم بهدوء ومازال بلعب فى شعرها : لا انتى شبهى اوى .. اوى كمان .
رحمه بتمسح دموعها : شبهك في ايه ها؟.
رحيم باس خدها : بعدين ابقا اقولك …. يالا علشان تنامى بكرة يوم طويل جدا وعاوزك فايقه.
رحمه : هنام هنا طلعني من المكان ده.
(رحيم قام وقومها وشالها وهى حاولت تنزل بس هو رفض واخدها راح على اوضته ورحمه وقفته قبل ما يدخل).
رحمه : دي مش اوضتي.
رحيم بهمس : عارف دى اوضتى انا .. انتى من الليله دى هتنامى معايا.
رحمه : هنام معاك ليه؟!.
رحيم بصلها وكأن ليها راسين : انتى هبله يارحمه … انتى مراتى تنامى معايا … تنامى بعيد عنى ليه.
رحمه كشرت : بس متقولش هبله.
رحيم باس خدها : ماشى يا عاقله … يالا انا تقريبا هنام وانا واقف .
رحمه : احم أنا جعانه.
رحيم دخلها الاوضه وقعدها على السرير .
رحيم بتنهيدة : حاضر هاخلى فوزيه تجبلك اكل … غيرى هدومك .
( رحيم سابها ونادى على فوزيه وامرها تجبلها اكل … ودخل تانى بدء يقلع هدومه ).
رحمه بتلف وشها : انت بتعمل ايه…. ايه قله الادب دي.
رحيم نفخ بعصبيه : لا وحياة ابوكى انا مش فايقلك الاكل هايجى وهتاكلى وتنامى من غير صوت وانا هاقلع هدومى وهنام بالشورت اكراما ليكى بس كلمه زيادة واقسم بالله يا رحمه لاقلع الشورت نفسه وانا اصلا على تكه.
رحمه بقهر : طيب حاضر ..اتفضل هاتلي الاكل خليني اكل.
رحيم راح على السرير وقعد وغطى نفسه : فوزيه هاتجيبه دلوقتى وهاتخبط اطلعى خدي منها من برا لانها ممنوعه تدخل هنا … خلصى اكل وغسلى ايدك وطفى النور وتيجى تنامى متتقلبيش وانتى نايمه ولا تعملى صوت احسنلك .
رحمه : قوم اقعد معايا علي مااكل اخاف اقعد لوحدي.
رحيم بنرفزة : يووووة يا رحمه على الدلع بقولك مش شايف قدامى.
رحمه الدموع بدأت تتجمع فى عينها : خلاص مش عايزه حاجه ولا عايزه اكل اتفضل نام خليني انام أنا كمان
(رحمه اتعدلت علي السرير واخدت مخده في حضنها واستعدت للنوم).
رحيم قومها من السرير : طيب طيب هاقوم اهو … انتى ماكلتيش حاجة من الصبح
( فوزيه خبطت ).
رحيم : قومى يالا خدى منها الاكل.
رحمه : مش عايزه حاجه.
رحيم بعصبيه : رحمممممه انا على اخرى قومى … خلينى اخلص.
رحمه قامت مره واحده واخدت الاكل من فوزيه : أهو جبته منها مش عايزه اكل شبعت خليني انام بقا.
(رحيم اتحرك على السرير بتعب ووجاب الاكل على طرف السرير وشد رحمه قعدها فى حضنه ).
رحيم بتتعب : كلى يا رحمه.
رحمه نبرت صوته قلقتها وبصت للاكل اللي شكله غريب : هو ايه الاكل ده؟!.
رحيم بيحاول يفتح عينه : دة فضلت خيرك ممبار ولحمه.
رحمه : لا لا مش عايزه والله مش بعند بس انا مش باكل الحاجات دي خليني ننام والصبح هاكل اي حاجه .
رحيم : ليه يارحمه والله اكل نضيف … طيب اكلك انا.
رحمه : رحيم أنا عمري ماكلت الحاجات دي خالص هرجع.
(رحيم زق الاكل بعيد ..وشاور ليها بتعب على درج الكمدينو تفتحه ).
رحيم : رحمه افتحى الدرج هاتى تليفونى .
رحمه قامت جابت التليفون : اتفضل أهو عايزه ليه ف نص الليل.
(رحيم اخدة منها وبصلها بتنهيدة وفتح التليفون اللى رحمه استغربت انه شايل تليفون حديث كدة وهو اصلا حاله من الشكوك ولا هيئته ولا منظرة تاجر مخدرات ولفت نظرها انه بيبعت رساله وبيكتب انجليزى بطلاقه) .
رحمه بذهول: ايه ده انت بتكتب انجليزي وشايل ايفون كمان.
رحيم رفع راسه ليها : البرنسيسه تحب تطلب اكل غير ماك.
رحمه : لا بس بيج ماك وبطاطس كتير اوي اوي.
(رحيم بص فى فونه تانى وعدل الاوردر).
رحيم بتعب : اى حاجة تانى .
رحمه : بتكتب انجليزي ازاي ها ومعاك ايفون كمان.
(رحيم رجع سند ضهرة على السرير وشاورلها تقعد جنبه).
رحيم : وايه الغريب فى كدة.
رحمه : احم تاجر مخدرات وكل الجو ده اكيد مش متعلم يعني.
رحيم ضحك ضحكه صغيرة : اهو دة بقا النظريه الغلط … ياعنى تاجر مخدرات لازم ابقا جاهل لا طبعا انا متعلم ومتعلم تعليم كويس اوى كمان وبلبس حلو وبهتم بنفسى …. كلها نظريات غلط ومسلسلات كلت دماغكوا.
رحمه : معاك شهادة ايه؟!.
رحيم غمزلها : تجارة انجلش …. متسأليش اكتر من كدة علشان مش هجاوبك.
رحمه :طيب .
فات نص ساعه والباب خبط : الاكل وصل قوم هاته بقا.
رحيم قام بتعب وقرصها فى خدودها : ادلعى كمان.
(رحمه ابتسمت رحيم جاب ليها الاكل واكلت باستمتاع
بعد ماكلت نص الاكل بصت ببرائه لرحيم بالساندوتش)
رحمه : تاكل.
رحيم بيحاول يفتح عيونه بصعوبه : لا.
رحمه كملت اكلها خلصت ومسحت ايديها بصت لرحيم : الحمدلله شبعت انام بقا لانى تعبانه..
رحيم ااتنهد : اخيرا يا رحمه يالا طفى النور بقا وزى ما قولت مش عاوز صوت.
رحمه : قوم اطفيه اخاف اطفيه وارجع تاني للسرير ف الضلمه.
رحيم : اووووف .
( رحيم قام طفاه وجه جنبها ونام ولسه بيروح فى النوم لقاها بتهمس باسمه ) .
رحمه بهمس: رحيم…… انت نمت.
رحيم بصوت نايم : اه.
رحمه : طيب .. أنا عطشانه.
رحيم : يارحمه حرام عليكى بقالى يومين مطبق وعاوز انام.
رحمه : يوووه خلاص نام مش عايزه حاجه.
(رحيم قام بعصبيه ولع النور وجابلها ميه من التلاجه الصغيرة اللى فى اوضته وجه جنبها قومها وسندها ).
رحيم : اشربى يا رحمه مانشوف اخرتها .
رحمه اخدت منه الميه وشربت : شكرا.
رحيم حط الميه جنبه : اى حاجة تانيه ولا اطفى النور وانام.
رحمه بنوم : لا طفي النور.
رحيم : حاضر.
(رحيم طفى النور وجه ينام لقها بتهمس باسمه للمرة تانيه).
رحمه بهمس : رحيم.
رحيم بصوت مكتوم ومش عاوز يتعصب عليها : نعم .
رحمه : قوم نلعب سوا اي حاجه.
رحيم ضحك : قولى انكى بتهزرى قولى والله .
رحمه بهزر : لا بتكلم جد .
رحيم : رحمه هو انتى مش عارفه تنامى … خايفه من الضلمه مثلا.
رحمه : أنا بخاف من الضلمه فعلا ومش بعرف انام فيها ولا بعرف انام جنب حد.
رحيم شدها لحضنه واخدها فى حضنه جامد : اه ماهو انا مش حد انا جوزك نامى بقا وانا ولا بتحرك ولا بعمل صوت فنامى وخلينى انام .
رحمه : يوووووه طيب.
( رحيم ورحمه فى ثوانى دخلوا فى النوم والضهر اذن والاتنين نايمين فى سابع نومه وبدء الباب يخبط ).
رحمه بنوم : ايه ده مين بيخبط؟!.
رحيم صحى فاجاه : ايه مالك .. فى ايه … عاوزة حاجة.
رحمه : حد مزعج بيخبط شوف مين قلقني من نومي.
رحيم بصوت رخيم : مين .
فوزيه : انا سى يا رحيم .
رحيم : فى ايه يا فوزيه على الصبح .
فوزيه : صبح ايه يا سى رحيم…..احنا الضهر… والرجاله برة عاوزينك تبص على فرشه الفرح .
رحيم : طيب هاقوم .
رحمه : بص قوم لرجالتك وسيبني انام شويه كمان.
رحيم طبطب على شعرها : نامى وقومى على العصر كدة اتجهزى والبسى براحتك علشان الفرح والفستان هايكون عندك كمان شويه .
رحمه بتاخد المخده ف حضنها وبتتأوب : اوعي تطفي النور
(وراحت ف النوم تاني…..رحيم خرج واشرف على تجهيزات الفرح وجه المعاد وبعت الفستان لرحمه ….رحمه صحيت شافت فستان ولا في الخيال فستان اميرات بجد
دمعت هي مش عايزه تتجوز كده مش عايزه تتجوز تاجر مخدرات عايزه تعيش مع امها وترجع لحياتها سرحت في حياتها مفاقتش غير ع ايد بتمسح دموعها).
رحيم بهمس : مالك يا رحوم.
رحمه برجاء : رحيم بالله عليك سيبني ارجع لحياتى.
رحيم باس شفايفها برقه : خلاص مبقاش فى وقت لرجوع … اهدى والبسى الفستان يالا … علشان البس ونطلع للفرح.
رحمه قامت بقله حيله ومسكت الفستان لبسته وحطت لمسات بسيطه من الميك اب كانت في منتهي الجمال راحت لرحيم : أنا جاهزة.
رحيم باس جبينها وشاور لفوزيه وعطته طرحه وحطها على وشها : الطرحه دى متتقلعش طول الليله
رحمه : حاضر اى اؤامر تانيه.
(رحيم اخدها وطلعوا وضرب النار اشتغل والمغنين بدؤا يطلعوا وكانت ليله خمر ونساء ورحمه كانت مزهوله من اللى بتشوفوا ورقاصات والكل بينقط وكل شويه يجى حد شكل يسلم ).
رحيم : دة الحج محمد عادل اكبر تاجر هيرون فى البلد .
رحيم : دة الحج حسنين اكبر تاج سلاح وتجارة اعضاء .
رحيم : دة الحج فتحى اكبر تاجر كوكاين تخصص كوكاين بس .
رحيم : دة الحج محسن بيتاجر فى المزز تخصص مزز وبس.
(وتوالى الاشخاص يهنئون ورحمه مصدومه.. صدمتها عمرها من كميه الناس الشمال اللى موجودة ).
رحمه : رحيم مش عايزه فرح الغي الفرح ده كفايه كده.
رحيم : انتى عاوزة الناس دى تاكل وشى … خليكى انا هاقوم ارقص .
(رحمه شدته وبرقت وشاورت على رقاصات)
رحمه بغيظ : هترقص مع دول.
رحيم : اه دة فرحى لازم اخربها… سيبى ايدى .
رحمه بغلاسه : لا.
رحيم : اوعى ايدى هارقص …ناس دى تاكل وشى.
رحمه سابت ايديه :اتفضل روح ارقص.
(رحيم راح ورقص والرقاصات رقصوا حواليه وضرب نار وكان فرحان … ورحمه اتخنقت ورفعت طرحتها من على وشها .. رحيم لمحها راح عندها ونزلها وشاور الفرح يخلص بعد ما كان الصبح خلاص هايطلع).
رحمه : اوف حرام عليك فرح ايه ده ده كباريه مش فرح.
رحيم : مسمعش حسك لغايه ما ندخل الاوضه …
(دخلو الاوضه ورحيم دخل وزعق )
رحيم : هو انا مش منبه محدش يشوف وشك.
رحمه : اتخنقت ومكنتش قادره روحي بتتسحب مني اعمل ايه يعني.
رحيم : تسمعى كلامى ولو حتى روحك طلعت .. اخر مرة يارحمه اخر واقسم بالله هاتشوفى وش اسود من شعر راسك.
رحمه : ايه يعني اموت اتخنقت وبعدين انت كل شويه تهددني تهددني هو في ايه.
رحيم : فى ان انا مبحبش حد يعصى اوامرى.
رحمه بتعب : ممكن تسيبني في حالي لو سمحت.
رحيم : ناااااعم يا ماا….. اسيب مين …. انهاردة دخلتك … اخلصى البسى حاجة من اللى جايبهملك فى دولاب.
رحمه : مش هلبس حاجه ولو سمحت كفايه لحد كده سيبني في حالي.
رحيم بصوت جهورى لدرجه ان رحمه اتخضت : رحمممممممممممه … اتقى شرى.
رحمه عيطت راحت الدولاب قعدت تدور فيه استقرت علي قميص روز قصير : اتفضل اهو اتقيت شرك.
رحيم : غيرى وانا هاروح اغير فى اوضه تانيه يالا يا حلوة.
(رحمه غيرت ولبست القميص وهي بتعيط عياط خفيف وخايفه وقعدت تستني رحيم اللي خرج يغير ف الاوضه التانيه …رحيم دخل وهو مش لابس الا شورت قصير جدا وفى ايدة ازازتين صغار ).
رحيم : الله ماصلى على النبى دى شكلها هاتحلو اوى.
رحمه بخوف وبتشاور ع اللي ف ايديه : ايه ده؟!.
رحيم بصوت فحيح : خمرة هههههههه.
رحمه : خمره ….يعني هي جت علي الخمره ماانت كل حاجه عندك عادي.
رحيم بضحك : اممممم تعالى جنبى ونشرب يا صاروخ ارض جو.
رحمه : أنا مبشربش الحاجات دي.
رحيم : لا يا رحوم هاتشربى … يالا يا قلبى خديها بق واحد.
رحمه بقرف : لو ع جثتي مش هشرب يعني مش هشرب.
رحيم بضحك : هاتشربى وحياه امك الغاليه اللى متعرفش ايه هايحصل فى بنتها دلوقتى لتشربى.
(رحمه لما جاب سيره امها خافت يهددها اخدتها منه وشربتها كلها …رحيم شرب هو كمان وقرب منها وشدها عليه وبدء يبوسها براحه ورحمه بدات تسكر وتهلوس وتتجاوب معاه ).
رحيم بعد عنها وهى اضايقت وهمسلها : رحمه.
رحمه بتوهان : اممممم… ن …نعم …..بتفصلني…. ليه؟.
رحيم : صلاه النبى احسن .. انتى موافقه ولا لاه.
رحمه : هيهيهيهيه ده كلام طبعا موافقه.
(رحيم شدها عليه بعنف وباسها وقلعها القميص وهى متجاوبه معاه وطفى النور ).
رحيم بهمس: ليله اهلك سودة يا رحوم .
صباحاااااا
(رحمه حاولت تفوق مش قادرة راسها تقيله وجسمها مش عارفه تحرك حاجة بصت لقت رحيم تقريبا محاصرها برجله وايدة وشعرو على وشه بصت على نفسها ملقتش القميص وشها جاب ميه لون حركت ايدها ورفعت الغطا لقت نفسها عريانه ورحيم بردوا رقعت بالصوت ).
رحمه : اصحي…. اصحي الله يخربيتك.
رحيم فاق وقام نط على السرير ونسى انه مش لابس : فى ايه … زالزل ولا ايه.
رحمه : انت عملت ايه ربنا يسامحك .
رحيم بعدم فهم : عملت ايه فى ايه؟
رحمه : متستغباش الله يكرمك عملت ايه ايه الوضع اللي احنا فيه ده.
رحيم : اااااااااه .. ايه اللى عملت ايه … عملت شرع ربنا …هو انتى مش قولتلى امبارح انك موافقه .
رحمه : محصلش بطل كدب.
رحيم اتحرك وراح درج الكمدينو ورامى منديل من القماش فى وشها : اهو اتفضلى شرفك اهو.
رحمه رمشت كذا مره وعيطت بصوتها كله : مبسوط كده اخدت اللي انت عايزه مرتاح نفسيا كده يارب تكون مرتاح.
رحيم رمى نفسه على السرير : لسه …. مشبعتش منك.
رحمه : انت عايز مني ايه كل ده علشان حاولت اقوم بشغل وياريته شغلي ده شغل حد تاني كسرتني وخليتني منفعش اتجوز ولا اعيش حياة طبيعيه اروح لامي اقولها ايه بنتك بقت مدام علشان سي رحيم دخلت مزاجه ومسابنيش الا لما اخد اللي هو عايزه.
رحيم بهمس : ومش هاسيبك الا لما تشيلى فى بطنك عيل منى.
رحمه بتهكم : كمان يعني مش مكفيك اللي حصل عايزني اخلف منك كمان.
رحيم ببرود : امممممم عاوز دسته عيال يكبروا يشلوا الشغل عنى امال اسيب الامبراطوريه دى لمين.
(رحمه حاولت تقوم من جنبه مش قادره جسمها تقيل فضلت تتحرك من علي السرير لغايه موقعت ع الارض ومسكت طرف الملايه وحكمته ع جسمها )
رحمه: ابعد عني
(وحاولت تقوم كذا مره مش عارفه فضلت مكانها تعيط وبس).
رحيم اتحرك وشالها وقعدها فى حضنه ولف الملايه حواليهم وبدء يبوس فى رقبتها بحنيه : مالك .؟…. تعبانه فى ايه ؟.
رحمه بدموع : رجلي مش قادره اقف عليها مش قادره اتحرك.
رحيم همسلها فى ودانها وكان مع كل كلمه يبوس ودانها ورقبتها : معلش .. هى بتبقا اول ليله كدة.
رحمه : ابعد عني انت بتعمل ايه بقولك مش قادره اقف علي رجلي.
(رحيم مد ايدة من تحت الملايه وبدء يدلك رجليها بهدوء ومسبش رقبتها ووشها لحظه وكان ييوسها وهى تقريبا بدات تتوة فى حركاته).
رحمه : رحيم ابعد عيب كده.
رحيم بهمس : بدلك رجليكى هى مش بتوجعك انا بقا بدلكها
(رحمه بلعت ريقها بتوتر).
رحمه : خلاص مش بتوجعني ابعد بس.
رحيم بايدة تانيه حرك وشها ناحيتها وهمس : لا .
رحمه بهمس : أبعد بقا الله.
(رحيم باسها بحب وبرقه و ايدة بدأت تكتشف جسمها بهدوء).
رحمه : رحيم ابعد مش قادره رجلي مش حاسه بايدك عليها … مبهزرش.
رحيم بعد عنها براحه وسألها بقلق : مالها رجلك يا رحمه .
رحمه بدموع : مش عارفه مش قادره اقف عليها.
رحيم : انا لما دلكتها ارتاحت
‏رحيم بقلق : مش علشان عاوزة تخضينى … تعملى المقلب السخيف دة.
‏رحمه : والله مش مقلب رجلي مش قادره.
رحيم بلع ريقه بتوتر : طيب بصى وانا بدلكها كدة حاسه بايه .
رحمه : مش حاسه بحاجه خالص.
رحيم : نهار اسود مش حاسه بايدى.
رحمه بدموع : لا مش حاسه.
رحيم اتوتر ومليون سناريوا جة فى دماغوا اخدها فى حضنه وباس جبينها مرة وخدها مرة : بصى هانقوم دلوقتى مع بعض احطك تحت ميه سخنه يمكن تكون متشنجه واعملك فيها تدليك ونشوف بقت تمام ولا ايه.
رحمه بقلق : طيب ماشي.
(رحيم جاب شورت بتاعه ولبسه ولبسها قميصها واخدها على حمام وقعدها وهى طول الوقت كانت بتعيط فى صمت ظبط الميه وقلعها قميصها وقلع هو كمان ونزل بيها فى الميه فضل يعملها مساج ويراقب حركتها لدرجه انه ضغط جامد عليها وراقب حركه وشها وملاقاش اى ردة فعل).