فيروز بقلم القسم ال2 ريم أحمد

الحلقه السادسه عشر عمار فتح الدولاب وجاب منها شنطة هدايا وقرب من فيروز عمار : اتفضلى فيروز باستغراب : مش دى الحاجه اللى نزلت عشان تشتريها ... دى عشانى عمار : اه ... افتحيها فيروز بفرحه فتحت العلبه وبعدين بصتله باستغراب : موبيل ... عشانى ... ليه عمار : عشان لما تحبى تخروجى نعرف نوصلك فيروز : بس ده شكله غالى اوى ... انت كلفت نفسك ليه ... وبعدين انا وعدتك انى مش هخروج تانى لوحدى عمار : اولا انتى بقيتى مسؤله منى ولحد متخفى وترجعى لاهلك اى حاجه تحتاجيها دى مسؤليتى ... وبعدين انا مش هقدر احكم عليكى تفضلى طول الوقت فالبيت من حقك تخروجى وتعيشى حياتك فيروز : بس عمار : من غير بس .... واى حاجه تحتاجيها تطلبيها منى على طول اتفقنا فيروز بابتسامه : انا مش عارفه اشكرك ازاى عمار : مفيش شكر بينا ...بعد الغداء هبقى اقعد معاكى اعلمك تستخدميه ازاى فيروز : ان شاء الله ... انا هنزل عشان اشوف الغداء واشوف ريناد جات ولا لسه عمار : ماشى ولما تحضرو الغداء اندهيلى فيروز خرجت وعلى وشها ابتسامه عريضه وكانت حسه بفرحه غير طبيعيه مش عشان الموبيل عشان كلام عمار ليها وانه جبلها هديه زى دى عشان يطمن عليها ........................................................... بعد ما انتهى وقت الشغل ريناد لمت حاجتها عشان تروح مصطفى : ايه خلصتى ريناد : لسه فى حاجات كتير مش فاهماها ... هاخد معايا الملف ده وهكمله فالبيت مصطفى : ماشى حاولى تخلصيه انهارده وبكره هقعد معاكى افهمك كل اللى انتى مش فهماه ريناد بابتسامه : ان شاء الله ... انت مش هتروح مصطفى : لاء انا هقوم اهوه ياله بينا وخرجو هم الاتنين من المكتب على الجراج مصطفى فاضل باصص على ريناد لحد مركبت عربيتها وبعدين قلق لما فضلت شويه فالعربيه من غير متشغلها مصطفى قرب عليها : فى حاجه ولا ايه ريناد : مش عارفه مش عاوزه تدور مصطفى : طيب انزلى كده مصطفى ركب مكانها وهحاول يدورها بس مفيش فايده مصطفى : شكلها عاوز كهربائى ريناد : طيب وبعدين مصطفى : تعالى اوصلك ريناد : لا مش هينفع هعطلك مصطفى : مفيش عطله ولا حاجه ياله تعالى ونزل مصطفى وقفلت ريناد العربيه وفى طريقهم لعربية مصطفى قابلو يوسف يوسف : ايه رايحه فين عربيتك هناك اهيه ريناد : العربيه عطلانه يوسف : طيب تعالى معايا اوصلك ريناد : ليه انت جى عندنا يوسف : لاء انا عندى ميعاد كمان نص ساعه ... هوصلك وبعدين امشى على طول ريناد بغيظ : لا شكرا روح انت ميعادك عشان متتاخرشى ... انا هروح مع مصطفى ... ياله سلام ومشت ريناد من غير حتى متستنى رده مصطفى بص ليوسف وبعدين مشى وراء ريناد يوسف فضل واقف يبص عليهم وهم طلعين بالعربيه وهو على اخره شويه ورن موبيله يوسف بعصبيه : نعم عاوزه ايه البنت : ايه ياحبيبى هتتاخر لسه يوسف بضيق: انا مش جى اصلا ... ياله سلام وقفل السكه فى وش البنت وروح على البيت ...................................................................... بعد الغداء فيروز قاعدت مع عمار فى الجنينه فيروز كانت مقربه منه عشان تشوف بيعمل ايه كانت شمه رحته وحسه ان قلبها هيقف من كتر الدق ورغم ده كله كانت حسه بفرحه وسعاده مش طبيعيه عمار : ومن هنا بقى تكتبى الرسايل ... انا سجلتلك رقمى ورقم ريناد من هنا عشان لو احتاجتى اى حاجه .... من هنا تختارى الرقم وتعملى اتصال .. شوفى انتى دلوقتى بترنى عليه اهوه .. هسجل بقى رقم عندى ... ها فهمتى فيروز اصلا مكنتشى مركز فاى كلمه بيقولها وبتحاول تفهم اللخبطه اللى جواها دى لما بتكون معاه فيروز : ها ... اه ... يعنى عمار : بصى هو كل حاجه بالممارسه لو اتعودتى عليه هتفهمى كل حاجه فيه فيروز بابتسامه : ان شاء الله شويه وموبيل عمار رن وملامحه اتغيرت عمار بتنهيده : السلام عليكم فريده : وعليكم السلام ... اخبارك ايه عمار : الحمد لله احسن فريده : يارب دايما ... وحشتنى عمار بنرفزه : عاوزه ايه يافريده فيروز لما سمعت الاسم حست انها عاوز تعيط بصت لعمار وقامت من مكانها عمار بصلها وبعد الموبيل عنه : رايحه فين فيروز : هدخل جواه عشان تبقى براحتك عمار : لاء اقعدى انا لسه مخلصتش كلام معاكى فيروز قاعدت تانى وهى مضايقه بس كان عندها فضول تسمع المكالمه فريده بغيظ : انت بتكلم مين عمار : حاجه متخصكيش ... انتى بتتصلى ليه فريده : مفيش كنت عاوزه اسالك هتيجى بكره ولا لاء عشان عاوزه اسالك فى حاجه عن الشغل عمار : اه هاجى بكره .... فى حاجه تانيه فريده : لا شكرا ... سلام عمار : سلام فريده قفلت معاه ورمت الموبيل وفضلت تعيط عمار بص لفيروز : ها كنا بنقول ايه ؟ فيروز : ليه عملتها كده ؟ عمار : هى مين فيروز : اللى كنت بتكلمها عمار : دى حاجه قديمه متشغليش بالك بيها فيروز بضيق : انا اسفه ان كنت بدخلى فاللى ميخصنيش عمار : مش قصدى والله ... انا بس قفلت الجرح ومش عاوز افتحه تانى عشان مينزفشى فيروز : وانت بالطريقه دى مش بتفتحه عمار : بحاول فيروز : نصيحه ... حاول تنضف الجرح وتعالجه عشان لما بتسيبه كده وبيكون القشره عليه من غير تنضيف بيكون صديد وميكروبات كتير وكل متتخبط خبطه عليه هيتفتح تانى وهيوجعك اكتر ... عالجه وحطله مضاد حيوى عشان يخف وميتعبكشى تانى عمار فضل باصص بصه غريبه على فيروز من غير ميتكلم فيروز باحراج : بتبصلى كده ليه عمار : انتى حلوه اوى يافيروز فيروز اتكسفت ووشها احمر وفضلت ساكته عمار : مش قصدى اكسفك او اتعدى حدودو معاكى ... بس بجد انتى حلوه اوى من جواه حتى تعبيرك كان حلو اوى وصح اوى فيروز بهروب وهى بتحاول تغير الموضوع : يمكن ده يكون ليه علاقه بدراستى او بشغلى ... انا صحيح لسه معرفتش هو ايه بالظبط بس هو اكيد فى مجال الطب والادويه عمار : انتى لسه مفتكرتيش حاجه خالص فيروز بحزن : لاء ... مفيش غير الحلم اللى بيجيلى كل يوم مش عارفه ليه علاقه بالواقع ولا لاء عمار باستغراب : حلم ايه فيروز بداءت تحكى لعمار الحلم اللى بقت تشوفه كل يوم تقريبا فيروز : اللى مخوفنى اكتر من الحلم ان يكون ليه صله بالحقيقه عمار : طيب انتى مش قادره تفتكرى مين الراجل ده فيروز بقشعرى : لاء كل مفتكر شكله اصلا بحس بقرف وجسمى كله بيقشعر ... عشان كده مش بحاول افكر فيه عمار سرح وافتكر شكل فيروز يوم الحادثه وازاى كان باين عليها الخوف وهدومها اللى كانت متقطعه فيروز : سرحت فى ايه عمار : ها .. لا ابدا ولا حاجه ... متقلقيش اكيد ده مجرد حلم ... ان شاء الله ملهوش علاقه بالواقع فيروز : ياريت ... انا بقى عندى خوف انى افتكر حاجه عمار : متخافيش طول ما احنا جانبك ... ومهما كان اللى فات احنا هنبقى جانبك ومعاكى فى اى حاجه .. انا وريناد وماما ويوسف كلنا بقينا حاسين انك واحده من العيله ومش هنتخلى عنك مهما حصل فيروز بابتسامه : ربنا يخليكو ليا وفضلو يتكلمو هم الاتنين لحد وقت متاخر وهم مش حاسين بالوقت ................................................................ تانى يوم فالجرنال عمار كان حاسس بطاقه غريبه جواه وكان حاسس انه مبسوط ورغم انه منامشى كتير بعد سهره مع فيروز بس كان حاسس بنشاط عمار قاعد على مكتبه وشويه الباب يخبط عمار : ادخل دخلت فريده وقاعدت قدامه : حمد الله على السلامه عمار : الله يسلمك فريده : فى موضوع رئيس التحرير كلفنى بيه ... واحتمال احتاجك معايا عمار باستغراب : هتحتاجينى فى ايه فريده : انت عارف انى بعيد عن مصر من فتره وكنت عاوز ناس فالقسم والنيابه عشان المعلومات وكمان عاوزه تصريح اقابل متهم عمار : اوكى مفيش مشكله ... هديكى رقم كذا واحد فى القسم والنيابه هيفدوكى فريده وهى قايمه من مكانها : شكرا اوى لحضرتك .... بعد اذنك عمار : فريده ... استنى عاوزك فريده بصتله باستغراب : عاوزنى خير عمار : اقعدى الاول قاعدت فريده وهى مستغربه طريقته معاها : فى ايه قلقتنى عمار : انا فكرت فى كلامك معايا اخر مره ... وقرارت فريده بارتباك وقلبها بيدق : قرارت ... قرارت ايه عمار : قرارت ... قرارت اديكى فرصه تانيه ونرجع لبعض تانى الحلقه السابعة عشر فيروز صحت الصبح وهى مبسوطه وحسه انها مرتاحه عن اى يوم فات قامت و الابتسامه منوره وشها اخدت شور ودخلت لمها فيروز بابتسامه : صباح الورد يا ست الكل ... اخبارك ايه ؟ مها بفرح : صباح الفل ياحبيبتى ... انا بخير عشان شوفت ضحكتك الحلوه دى على الصبح فيروز زادت ابتسامتها وقاعدت جانبها مها : شكلك مبسوطه انهارده فيروز : اه اوووى ... صحيت الصبح مبسوطه وحسه ان قلبى مرتاح مها : ربنا يريح قلبك كمان وكمان فيروز : امين يارب ... ينفع اطلب منك طلب مها : طبعا قولى ... عاوز ايه فيروز : انهارده الجو حلو اوى ايه رئيك تنزلى معايا نفطر فالجنينه مها باستغراب : انزل ... انا ... لا طبعا مقدرشى فيروز : اسمعينى بس هتتسندى عليه وحده وحده وهننزل ... بذمتك مزهقتيش من القاعده دى مها بيأس : يابنتى انا خلاص اتعودت على القاعده دى ... متقلبيش عليه المواجع سبينى زى مانا راضيه وصبره فيروز : عشان خاطرى ... حاولى والله هتنبسطى ... ياله بقى وقامت فيروز فتحت الدولاب طلعت لبس لمها : ياله هتغيرى هدومك وهتنزلى معايا مفيش مفر وفعلا بعد اصرار من فيروز ومحاوله من مها قدرت بعد ساعه تكون قاعده فالجنينه مها بفرحه : الله القاعده هنا حلوه اوى والشمس انهارده طلعه والجو جميل فيروز بفرحه : مش قولتلك ... هقوم بقى اشوف الفطار جهز ولا لسه وقامت فيروز وفضلت مها تبص حواليها وهى مش مصدقه انها قدرت تشوف الشمس وتنزل تقعد فالجنينه تانى وتفطر زى زمان .............................................................. فى الجرنال عمار : فريده ... استنى عاوزك فريده بصتله باستغراب : عاوزنى.. خير عمار : اقعدى الاول قاعدت فريده وهى مستغربه طريقته معاها : فى ايه قلقتنى عمار : انا فكرت فى كلامك معايا اخر مره ... وقرارت فريده بارتباك وقلبها بيدق : قرارت ... قرارت ايه عمار : قرارت ... قرارت اديكى فرصه تانيه ونرجع لبعض تانى فريده بعدم استيعاب : انت قولت ايه عمار : بقولك انا موافق اديكى فرصه تانيه ونرجع لبعض فريده بفرحه : بجد ... انا مش مصدقه ... انا كنت واثقه انك لسه بتحبنى ... صدقنى مش هبعد عنك تانى ومش هخليك تندم تانى .... عمار ... انا بحبك اوى بجد عمار بتنهيده : وانا مستنيى تثبتيلى حبك ده بشكل عملى ... انهارده بعد الشغل هتيجى معايا عشان هقول لماما وريناد خبر رجوعنا ... وتحديدلى ميعاد مع باباكى عشان اجى اتقدملك رسمى واخطبك فريده : خطوبه ليه منخليها جواز على طول احنا مش محتاجين وقت نعرف بعض فيه عمار حس بخوف جواه : لاء خطوبه بس ... لحد ميجى الوقت المناسب واحدد ميعاد الجواز فريده بفرحه : وانا موافقه على اى حاجه تقولها ..... ربنا يخليك ليا يارب عمار : امين يارب ............................................................. ريناد قاعده على مكتبها ومصطفى قاعد جانبها بيشرحلها الحاجات اللى مش فهماها شويه يتكلمو على الشغل وشويه بره الشغل وشويه يضحكو مع بعض يوسف معدى جانب المكتب شافهم قاعدين قريب من بعد وريناد بتضحك حس بخنقه وان عاوز يدخول يزعقلها بس رجع تانى خطوه لواره وبعدين بص حواليه وطلع على مكتبه مصطفى : ها فهمتى الجزاء ده ريناد بابتسامه : اه ... مهو يا انا غبيه اوى .. يااما انت بتوصل المعلومه بسهوله اووووى مصطفى : لاء ياستى انتى ذكيه ... وذكيه اوى كمان ريناد بفرحه : بجد ... يعنى قريب هقدر اشتغل لوحدى مصطفى : للاسف اه ريناد باستغراب : وللاسف ليه ؟ مصطفى : عشان وقتها مش هقدر اقعد معاكى واشرحلك كده ريناد بارتباك : لاء مهو اكيد لو مفهمتش حاجه او اى حاجه وقفت معايا هقولك ... مش انت استاذى برده مصطفى : طبعا وقطع كلامهم الفراش : بشمهندسه ريناد ... البشمهندس يوسف عاوز حضرتك فى مكتبه ريناد : حاضر هروحله اهوه يوسف كان مضايق جدا وعلى اخره منها كان واقف يبص فى الشباك اللى فى مكتبه شويه ودخلت ريناد وهو سرحان ومش واخد باله منها ريناد بضحكه : بببخ ... سرحان فى ايه يوسف بعصبيه : انتى بتستهبلى ... انتى ناسيه انك فالشركه وفى الشغل ... انتى نسيتى نفسك ريناد بخضه : انا اسفه ... حضرتك عاوزنى يوسف : جيتى ازاى الصبح ريناد : بتاكسى يوسف : صلحتى عربيتك ريناد : لاء يوسف : هتروحى ازاى .؟ ريناد : زى مجيت يوسف : زى مجيتى ولا زى امبارح هتروحى مع مصطفى شكلك استحليتى الموضوع وريحا جايه معاه ولا همك حد ريناد كانت ساكته ومش بترد عليه يوسف بعصبيه اكتر : انتى ساكته ليه... ردى عليه ريناد : ممكن افهم انت عاوز ايه بالظبط ...انا بجد مبقتشى قدره افهمك ... ولا بقيت عارفه اتعامل معاك ازاى ... شويه تتعصب وشويه تزعقلى انت مين اصلا عشان تعاملنى كده يوسف : انا ابن خالتك وكمان مديرك فالشغل ريناد وهى بتاخد نفس وبتحاول تهدى : طيب بص عشان احط حد للى احنا فيه ده ... بخصوص انك ابن خالتى فانا مسؤله من اخويا وبس وملكشى كلمه عليه وجباتك كابن خاله انى اعاملك كويس لكن لكل واحد فينا حدوده اللى تلتزم بيها وانا مش هسمحلك تتعدى حدودك معايا وتقولى اعمل ايه ومعملشى ايه .... اما بقى موضوع مديرى فانا مش مأثره فى شغلى ولما أثر ابقى ارفضى ريناد سابته وماشيه يوسف شداها من ايدها : انا مسمحتلكيش تمشى ... وبمزاجك او غصب عنك هتسمعى كلامى ومش هسمحلك ياريناد تدورى على حل شعرك وتضحكى وتهزرى وتدلعى مع كل واحد شويه ريناد وهى بتزقه : من الواضح من كتر البنات الزباله اللى تعرفهم اثرو عليك .. انا عارفه حدودى كويس ومش بعمل حاجه غلط واخر مره بقولك فيها انى مش قابله انك تتحكم فى حياتى واو تعترض على تصرفاتى وسابته وخرجت من المكتب ودخلت مكتبها وهى مضايقه ومتعصبه جدا مصطفى : مالك ... حصل ايه ريناد : مفيش ... نكمل شغلنا احسن وفضلت طول اليوم مضايقه ومش مركزه مع مصطفى .................................................................. فيروز قاعده مع مها بعد مخلصو فطار واخدت دواها مها : بجد متعرفيش انا مبسوطه قد ايه فيروز : يارب دايما .... خلاص وعد منى ليكى مره فالاسبوع هننزل فيه الجنينه نفطر ونتغدى ونقضى اليوم كله فيها ... ايه رئيك مها : ياريت ... ربنا بس يقدرنى واقدر انزل كل مره فيروز : متقلقيش هتقدرى ... حاولى انتى بس ومتستلميش للتعب مها : انتى حلوه اوى يافيروز وطيبه اوى ... ربنا يحرصك يابنتى فيروز بفرحه وخجل : ربنا يخليكى ليا يا ماما ........................................................... عمار قاعد فى مكتبه شويه وجات فى باله فيروز وافتكر كلامها وابتسامتها وبتلقائيه لقى نفسه بيضحك قطع تفكير خبط على الباب عمار : ادخل فريده بابتسامه : ها خلصت عمار : اه خلصت .. وانتى ؟ فريده : اه ..... ياله بينا بقى عمار : ماشى بس كنت عاوز اقولك حاجه قبل مانمشى فريده : قول ياحبيبى عمار : يعنى طبيعى ردة فعل ماما وريناد ممكن تكون مش كويسه ... عاوزك تستحمليها ومتزعليش فريده : حاضر ... انا عارفه انهم مضايقين منى .... هستحمل اى حاجه عشان خاطرك عمار : تمام ... ياله بنا .................................................................... ريناد خلصت شغلها وبتلم حاجاتها عشان تروح مصطفى : هتروحى ازاى ريناد : بتاكسى مصطفى : طيب استنى اوصلك معايا ريناد : لا معلشى هروح انا ياله سلام ومشت بسرعه فضلت وقفه كتير ومش لقيه اى تاكسى ومن بعيد مصطفى واقف بيرقبها وبيشوفها هتعمل ايه ووفالاخر قرار نه يقرب منها عشان تركب معاه ولسه بيقرب لقى يوسف وقف بعربيته قدامها يوسف : اركبى ريناد بزعل : لاء هركب تاكسى يوسف بعصبيه : بقولك اركبى ريناد مردتشى عليه وفضلت وقفه مكانها يوسف نزل من العربيه وشدها من ايدها وركبها بالعافيه مصطفى كان مضايق وغيران وكان عاوز ينزل يشدها من ايده ويخدها معاه بس فضل قاعد مكانه وهو بيضغط على دركسيون العربيه لحد ما مشو من قدامه ................................................................... فيروز قاعده مع مها بيتكلمو ويضحكو شويه وشافت عمار داخل من باب الفيلا قلبها دق والابتسامه نورت وشها ومفيش ثوانى وملامحها كلها اتغيرت لما شافت فريده داخله وراه وهو ماسك فى ايدها الحلقه الثامنة عشر فى العربيه ريناد بصه من الشباك ومش بتكلم يوسف ولا حتى بتبصله يوسف كل شويه يبصلها ويرجع تانى يبص للطريق يوسف بتنهيده : هتفضلى ساكته كده كتير ريناد مردتشى عليه يوسف ركن العربيه وبعصبيه : لما اكلمك تانى مره تبقى تعبرينى وترد عليه ريناد : الله ما طولك ياروح ... افندم عاوز ايه يوسف : عاوزك تردى عليه ريناد : بجد ... طيب ادينى رديت ... حاجه تانيه يوسف بحنيه : ريناد انا خايف عليكى ... خايف حد يتكلم عليكى كلمه وحشه او حد يفهمك غلط ريناد : انا مبعملشى حاجه غلط عشان حد تكلم عليه ...انا بقى لو مش واثق فيه فدى حاجه تانيه يوسف : لاء انا واثق فيكى بس مش واثق فالناس اللى حواليكى ... وانتى ماشيه فالدنيا بصدرك ولا همك حد ... يابنتى انا لفيت كتير وعارف الناس بتفكر ازاى لو ضحكتى مع واحد هيقولو انك مش كويسه لو قولتى كلمه عاديه ممكن يفسروها زى مهم عاوزين ريناد : انا مليش دعوه بحد ولا همشى وراء كل واحد ابرارله موقفى وتصرفاتى ... طظ فالناس وطظ فى كلامهم ... انا ميهمنيش حد يوسف : لا يهمك ويهمنى سمعتك ريناد : انا مش فاهمه المحاضره دى كلها ليه انا عملت ايه لكل ده يوسف : يعنى لما تروحى مع واحد غريب ويوصلك والناس تشوفك معاه ... ولما يشفوكو قاعدين فالمكتب قريبين من بعض وبتضحكو وبتهزرو ده يبقى اسمه ايه ريناد : انا روحت معاه عادى ظرف والعربيه عطلت هعمل ايه ... اما كلامنا كله عادى ومفيش حاجه تخلى الناس تتكلم يوسف : انتى لسه صغيره ومش فاهمه حاجه الناس بتتكلم على اتفه الاسباب ريناد : والمطلوب منى ايه يوسف : تخلى بالك من تصرفاتك ... ووووووو ريناد : وايه يوسف بحنيه : ومش عاوزك تزعلى منى ... انا بعمل كده عشــــــــــان ريناد وقلبها بيرقص وبتقول لنفسها " قول بقى انطق " ريناد : عشان ايه يوسف : عشان انتى زى اختى الصغيره وبخاف عليكى ريناد بغيظ : يوسف روحنى حالا اهوه عشان انا مش طيقاك يوسف : انتى مجنونه يابنتى ريناد : انا برده اللى مجنونه ..... امشى لحسن انزل وامشى لوحدى واوريك الجنان اللى بجد ................................................................ فيروز قاعده مع مها بيتكلمو ويضحكو شويه وشافت عمار داخل من باب الفيلا قلبها دق والابتسامه نورت وشها ومفيش ثوانى وملامحها كلها اتغيرت لما شافت فريده داخله وراه وهو ماسك فى ايدها مها باستغراب وهى بتبص لفيروز : مالك ياحبيبتى فيروز : مفيش مها : مفيش ازاى ...انتى ملامحك اتغيرت فجـــــ عماربفرحه : ماما انتى نزلتى ... بجد انا مبسوط اوى انك نزلتى مها بصتله بابتسامه وبعدين شافت فريده تنحت عمار خد باله ولسه هيتكلم مها : ايه اللى جاب البنت دى هنا عمار : انا مها باستغراب : انت ... ليه عمار بارتباك : انا ... انا وفريده ... رجعنا لبعض مها بخضه : ايييييييييييييه فيروز بخنقه : انا .. انا طلعه مها : استنى يافيروز ... طلعينى اوضتى عمار : ماما استنى انا لسه مخلصتش كلامى مها : مفيش كلام تانى خلاص ... انا مش قادره اصدق اللى انت بتقوله .. بعد كل اللى عملته فيك وفينا عاوز ترجعلها .... بعد فضحتنا وسفرها قبل الفرح ولا همها حد ولا همها شكلنا قدام الناس جى تقولى رجعنا عمار : ياماما بس افهمينى مها :افهمك ... افهم ايه بس ... بس ياعمار اخر كلام هقوله ... ياانا ياهى ... يا تختار تكمل معاها يتختار امك انت فاهم عمار : ماما ايه اللى انتى بتقوليه ده مها وهى بتحاول تقوم من على الكرسى : ياله يافيروز طلعينى فالوقت ده دخلت رينا ووراها يوسف رينا باستغراب : فى ايه صوتكم عالى ليه ... ماما انتى نزلتى ازاى وبعدين بصت لفريده : ايه اللى جاب البتاع دى هنا ... هو فى ايه بالظبط مها وهى بتقوم وبتتسنده على فيروز وبعصبيه: خالى اخوكى العاقل يفهمك فى ايه .... وسعو من قدامى ومشت خطوه خطوه مع فيروز ريناد بصت لعمار بشك : عمار فى ايه عمار : انا وفريده هنرجع لبعض يوسف : انت اتجننت عمار : دى حياتى ومحدش ليه دخل فيها ريناد : حياتك ... انت مش طبيعى... صح ؟ عمار بعصبيه : ريناد احترمى نفسك ومتنسيش انك بتكلمى اخوكى الكبير فريده : عمار اهدى ... متكبرشى الموضوع ريناد : خالى الزفته دى تطلع بره البيت حالا اهوه فريده كانت مضايقه وبتمشى عمار مسكها من ايدها : استنى انتى مش هتمشى وبعدين بص لريناد : انا وفريده هنتجوز ... وياريت تحترمى نفسك معايا ومعاها وفجاءه سمعو صوت فيروز : مــــــــــا مـــــــــــا بصو نحيتهم لقومها مرميه على الارض كلهم جرو عليها عمار شالها بسرعه وطلع بيها على اوضتها وجرت وراه ريناد وفيروز يوسف بص لفريده : اظن كفايه لحد كده ... وجودك مش مرحب بيه دلوقتى فريده بصتله بغيظ ومشت ويوسف طلع جرى وراهم ..................................................................... بعد يومين مها بداءت تتحسن وفيروز مكانتشى بتسيبها لحظه وبتنام معاها مها كانت رفضه تكلم عمار او حتى يدخل يشوفها وكان بيطمن عليها من فيروز وريناد كانت مبتتكلمشى معاه ولا حتى بتاكل معاه واخدت اجازه يومين من الشغل عشان مامتها ويوسف كان كل يوم بيروحلهم بعد الشغل عشان يشوف طلبتهم عمار قاعد فى مكتبه بيكلم فريده عمار : الحمد لله بقت احسن فريده : انا اسفه ياحبيبى انى كنت السبب فى كل ده عمار فضل ساكت ومش بيتكلم فريده : صحيح كنت عاوزه اسالك عن حاجه من يوم مكنت عندكم بس الوقت مكانشى مناسب عمار : ايه فريده : مين البنت اللى شوفتها عندكم دى عمار : بنت ... بنت مين ... قصدك فيروز فريده بغيظ : هى اسمها فيروز ... اه تبقى مين دى قربتكم عمار : لاء دى بنت انا خبطها من مده وفقدت الذاكره وقاعده معانا لحد متفتكر ونلاقى اهلها فريده : اه ... طيب عمار : فريده معلشى انا هقفل دلوقتى عندى صداع فظيع وهدخل انام فيرده بحنيه : الف سلامه عليك ياحبيبى .. خالى بالك من نفسك عمار : وانتى كمان ... سلام .............................................................. فيروز كانت قاعده جانب مها بتبص عليها وهى نايمه وشويه وبداءت تعيط حست انها مخنوقه اوى بقالها يومين ماسكه نفسها وبتحاول متفكرشى فى حاجه ووبتشغل نفسها مع مها عشان متموتشى من احساس الخنقه والحزن اللى بقى مسيطر عليها بداء صوتها يعلى فالعياط خافت لمها تصحى طلعت بسرعه من الاوضه وفى طريقها لاوضتها خبطت فى عمار عمار بخضه : مالك فى ايه فيروز بعياط : مفيش عمار : ماما كويسه فيروز : اه نايمه ... بعد اذنك عمار : استنى ... مش هسيبك غير لما اعرف بتعيطى ليه ... ولا انتى كمان مخصمانى زيهم فيروز : وانا مين اصلا عشان اخصمك ... بس انا مش عاوزه اتكلم ... عشان خاطرى سبنى لوحدى دلوقتى وجرت بسرعه على اوضتها وفضلت تعيط لحد مراحت فى النوم ................................................................... تانى يوم الصبح صحت ريناد من بدرى ودخلت لمامتها ريناد : ماما انتى صحيه مها وهى بتعدل نفسها : اه ياحبيبتى تعالى ريناد وهى بتبوس راسها : اخبارك ايه انهارده مها بحزن : الحمد لله ... وانتى اخبارك ايه واخبار شغلك ايه ريناد : الحمد لله بقالى يومين فى اجازه مها : ليه ياحبيبتى انتى لحقتى تشتغلى عشان تخدى اجازه ريناد : مكنشى ينفع اسيبك وانتى تعبانه مها بحنيه : انا بقيت كويسه ... ياله روحى البسى وانزلى شغلك ريناد بقلق: يعنى بجد هتكونى كويسه مها بابتسامه جزينه : اه هكون كويسه .. وبعدين فيروز معايا ... ياله ياحبيبتى عشان متتاخريش على شغلك ريناد بتنهيده : حاضر ريناد قامت وهى عند الباب مها : ريناد ريناد : ايوه ياماما مها : قبل متنزلى روحى لعمار وخليه يجلى عاوزاه ريناد بصتلها باستغراب : عاوزاه ليه مها : اسمعى الكلام وخلاص ريناد : قولى لفيروز تقوله انا مش بتكلم معاه مها : ازاى يعنى بتعاقبيه ... ده مهما كان اخوكى الكبير وهو اللى مربيكى ... عيب كده ريناد : بس ياماما مها : هو حر فى حياته ...واحنا مش من حقنا نعاقبه على اختياره كفايه اوى انه شايل همنا من صغره من ساعة وفات المرحوم ابوكى ... هو تعب كتير واحنا مينفعشى نكون انانين وندور على سعادته رناد : سعادته مع دى ... احنا بنعمل كده عشانه مش انانيه مها : هو كبير ويعرف مصلحته كويس .... ويبقى يتحمل نتيجه اختياره ريناد : بس مها بحده : مفيش بس اسمعى الكلام وروحى اندهيله وتكلميه عادى انتى فاهمه ريناد بخنقه : حاضر الحلقه التاسعه عشر عمار طول الليل معرفشى ينام ومنظر فيروز وعياطها مراحشى من باله فضل قاعد فى بلكونه اوضته يشرب فى سجاير وقهوه ويفكر فاللى حصل معاه وموقف ريناد ومها منه لحد مطلع الصبح قام اخد شور ولبس عشان ينزل الشغل لقى خبط على الباب عمار : ادخل ريناد دخلت : ماما عاوزاك فى اوضتها عمار باستغراب : عاوزانى ... فى حاجه هى كويسه ريناد بزعل : اه كويسه ... انا ماشيه سلام عمار : ريناد ريناد بصتله : نعم عمار : متزعليش منى قرب عليها وخدها فى حضنه : محدش يعرف ايه اللى جوايا ولا حاسس باللخبطه اللى فى قلبى .... انا محتاج ادى لفريده فرصه تانيه عشان اعرف احدد مشاعرى واقدر اكمل بقيت حياتى من غير حزن وهم ريناد بدمعه : والله انا خايفه عليك عمار بابتسامه : عارف ...بس ياما فريده تكون نصى التانى اللى ربنا كتبهولى و اللى هتقدر تكون مصدر سعادتى بعد معرفت غلطتها وندمت ... ياما هعرف انى بقيت مش محتاجها ولا بحبها ووقتها مش هعيش فى وهم الحب الضايع ...انتى فهمانى ريناد : فهماك ...بس خايفه تنجرح تانى عمار : متخافيش اللى راح مش هيكون قد اللى جاى ... سبيها على ربنا ريناد بدمعه : عمار انا بحبك اوى ...انت احسن اخ فالدنيا ...اوعدنى تخالى بالك من نفسك ...ومتخليش حاجه تجرح قلبك الحنين ده تانى عمار وهى بيحضنها وبيطبط عليها :متخافيش ياحبيبتى ...انا اتعلمت بما فيه الكفايه ومش هسيبى نفسى للجرح تانى ريناد وهى بتمسح دموعها : طب ياله بقى روح لماما وانا هنزل عشان الحق الشغل عمار : ماشى ... خالى بالك من نفسك ريناد بابتسامه : وانت كمان ................................................................... فيروز كنت صاحيه من زمان بس نايمه على السرير وبتتقلب يمين وشمال واخر مزهقت قامت وغيرت هدومها ودخلت لمها فيروز بابتسامه حزينه بتحاول تخبى بيها كل اللى جواها : صباح الخير مها : صباح النور فيروز : عامله ايه انهارده مها : الحمد لله احسن دخل عمار وهو باين عليه الارهاق وقلة النوم : صباح الخير فيروز حاولت متبصلوش : هروح احضر الفطار عمار بصلها بقلق : انتى كويسه فيروز : الحمد لله ...بعد اذنكم عمار فضلت عينه على فيروز لحد مخرجت مها : تعالى ياعمار ...اقعد جانبى عمار قرب منها وباس ايدها وفضل ماسكها : انا اسف مها : اسف على ايه عمار : انى كنت السبب فى تعبك مها : ولا يهمك ...انا فداك انت واختك عمار : ماما عشان خاطرى متزعليش منى مها : مش زعلانه ...انا كنت عاوزه اقولك ...انك حر فى حياتك ومن حقك تختار شريكة حياتك اللى هتلاقى سعادتك معاها ...انا ميهمنش فالدنيا دى غير انى اشوفك انت واختك مبسوطين ومرتاحين ...عشان كده انا مش همنعك عن اللى قلبك اختارها ولا هخيرك مابينا تانى ...بس عندى شرط عمار : شرط مها : اه ...اذا كنت انت بتحب البنت دى فانا مش بحبها واذا كنت بتبقى مبسوط معاها انا مضايق جدا لما بشوفها ...فعشان كده حاول متجمعنيش بيها وبلاش تجبها البيت هنا تانى ...حتى لو اتجوزتو انت طبعا تزورنى وتنور بيتك فى اى وقت بس هى لاء عمار: بس ياماما دى هتبقى مراتى ...مش عاوز تبقى العلاقه فيها حساسيات كده مها : معلشى يابنى كده اريح ليك ولينا .....وجودها معانا مش هيجيب الا المشاكل وانا صحتى مش هتستحمل ...عشان خاطرى عمار بحزن : حاضر اللى تشوفيه ............................................................. ريناد اول لما وصلت الشركه دخلت مكتبها كان مصطفى قاعد اول لما شافها ابتسم وحس بفرحه ريناد : صباح الخير ...اسفه بجد انى اتاخرت بس مكنتش عارفه انى هاجى انهارده مصطفى بحنيه : ولا يهمك ....انا عارف ان مامتك تعبانه هى عامله ايه دلوقتى ريناد : الحمد لله احسن ...بس انت عرفت ازاى ! مصطفى : سالت البشمهندس يوسف وقالى ريناد : اها ريناد قاعدت تشتغل وكان كل شويه مصطفى يبصلها ويبتسم ويرجع يكمل شغله وبعد شويه مصطفى : تعرفى المكتب كان وحش اوى من غيرك ريناد : نعم مصطفى بارتباك : قصدى يعنى بعد متعودت على وجودك رجع تانى الهدوء وقاعدت لوحدى كنت حاسس انى ناقصنى حاجه ريناد حاولت تغير الكلام : هو انا بعد التدريب هفضل مع حضرتك فى نفس المكتب ولا هتنقل مكتب تانى مصطفى : المفروض تتنقلى بس انا هطلب تفضلى معايا هنا فى نفس المكتب ريناد سكتت وفضلت طول الوقت تشتغل عشان تتجنب الكلام مع مصطفى بعد محست ان كلامه مش طبيعى ................................................................... فيروز قاعدت فالجنينه زى عادتها وبتحاول تكتب اى حاجه " ليه بنحب لم بنتوجع ... وليه بنفرح لما فرحتنا بتتسرق مننا ....وليه بنحلم لما كل حلم بنحلمه بيتقلب كابوس ...وليه وليه وليه ومية الف ليه بتحرق قلبى جوايا.... مش هكدب على نفسى اكتر من كده... اه انا حبيته .... حبيته من غير معرف انا حبيته ليه ولا ازاى .... ليه ياقلبى مقولتليش قبل مدق كنت هقولك اسكت مدقش انت مين اصلا عشان تدق انت مين عشان تعيش وتفرح انت مكتوب عليه التوهه والضياع .... ملقتش غيره هو ودقتله ده ياما قسى عليك ياما عاملك وحش وفالاخر جيه وداس عليك ولا سمع اهاتك ولا سمع صوتك وانت بتتكسر .... انا جوايا اهاااااات كتير نفسى اصرخ بعلو صوتى واقولك انى بحبك ...بحبك متسبنيش ....بحبك متخليش قلبى يتوه مش كفايه عقلى اللى نسى وتاه وبقى عايش فالمجهول ....نفسى ياقلبى يجيلك فقدان فالاحساس زى ما عقلى جاله فقدان فالذاكره ..." ................................................................. فات اسبوعين فيروز كانت بتتجنب عمار وانها تتكلم معاه عمار راح لفريده البيت وطلبها رسمى ولبسو الدبل قدام اهله وخلاص وريناد ومها ويوسف طبعا محضروش وفريده واهلها كان متقبلين موقفهم ومش فارق معاهم ريناد بداءت تبعد عن مصطفى وتتجنب الكلام معاه بره الشغل بعد محست من كلامه ان فى حاجه جواه ليها وفى يوم ريناد طلعت ليوسف المكتب يوسف : خير فى حاجه فالشغل ريناد : لاء كنت عاوزه اطلب منك طلب يوسف : خير قولى ريناد : فيروز شكلها مش عجبنى اليومين دول خالص فى حاجه مضيقاها بس مش عاوز تتكلم معايا ولا حتى مع ماما ... وماما كمان لاحظت انها مش طبيعيه يوسف بقلق: طيب وبعدين تحبى نوديها للدكتور بتاعها ريناد : لاء بس انا فكرت اننا نخرجها هى من زمان مش بتخروج وايام تعب ماما اجهدت نفسها جامد ... ايه رائيك نخروج بعد الشغل نتغدى ونخدها معانا يوسف بابتسامه : فكره حلوه وانا موافق ريناد بفرحه : بجد ...طيب هكلمها تجهز نفسها ونفوت نخدها بعد الشغل يوسف : تمام ............................................................... فيروز قاعده مع مها سرحانه وباين عليها الحزن مها : مش هتقوليلى مالك برده فيروز : ها مها : ياحبيبتى اتكلمى واحكى متقلقنيش عليكى فيروز : انا كويسه متقلقيش عليه مها :طيب حد زعلك ...ريناد ولا يوسف ولا عمار قالك حاجه فيروز : مفيش حاجه انا كويسه فيروز موبيلها رن فيروز بقلق : دى ريناد مها : طيب ردى عليها فيروز : السلام عليكم ...ايه لاء مش هنيفع ..لاء روحى انتى عشان ماما مينفعشى اسيبها لوحدها مها شدت منها التليفون : فى ايه ياريناد ...اه ...خلاص هتبقى جاهزه ...لا انا كويسه ...خلاص فوتو عليها وانا هقنعها ... ياله سلام فيروز : ياماما مش هينفع اسيبك لوحدك مها : انا كويسه ...وهتغدى قبل متنزلى وهنام زى كل يوم ...انتى محتاجه تغيرى جوا فيروز : انا مبسوطه وانا هنا ... مش عاوزه اروح فى حته مها : طيب لو قولتلك عشان خاطرى فيروز : ياماما مها : ياله ادخلى ظبطى نفسك وبلاش دلع فيروز بابتسامه حزينه : حاضر ................................................................. فريده مع عمار فالعربيه فريده : حبيبى متيجى نتغدى بره انهارده عاوزه اقعد معاك بره الشغل عمار : مش قادر يافريده عاوز اروح انام فيرده : عشان خاطرى مش هنتاخر ..فى مطعم حلو اوى نروح نتغدى فيه ..ماشى عمار بتضرر : حاضر وصلو المطعم فريده : تعالى نقعد هنا المنظر هنا تحفه دخلو وقاعدو وطول الوقت كان عمار ساكت وبيتفرج على الناس ومش بيبص على فريده ولا حتى مهتم بكلامها فريده وهى بتمسك ايده : مالك ياحبيبى ساكت ليه عمار : ابدا بتفرج على المكان حلو فعلا شويه وعمار انتبه لصوت من عند الباب يعرفه كويس ريناد : الله حلو اوى المطعم ده يايوسف ... مش كده يافيروز الحلقه العشرون فيروز بعد اصرار من مها دخلت غيرت هدومها وجهزت بعد مااكلت مها وادتها الدواء ونامت بعد شويه رنت عليها ريناد ونزلتلها ريناد بفرحه : ايوه بقى فيروز بكسوف : بس يا بت عيب كده يوسف بحنحه : عيب ايه ...ايه القمر ده ريناد بصتله وهى رفعه حاجب :امشى وانت ساكت احسن فيروز ركبت وهى بتضحك عليهم ريناد : ها هتودينا فين يوسف : فى مطعم تحفه لسه فاتح قريب ... هنتغدى فيه .. وبعديه هعملكم مفجاءه ريناد : مفجاءه ... ايه هى يوسف وهو بيغلس عليها : مش هقولك ريناد : انت غلس على فكره فيروز من وراء : بس بقى بطلو شغل العيال ده يوسف بحنيه : تأمرينى يا قمر ريناد : لا بجد وايه الحنيه دى .... متسبلها احسن يوسف : وماله يوسف بص لفيروز من مراية العربيه وغمزلها ريناد بغيظ : طيب تحب اروح انا عشان اسيبكو براحتكو يوسف : لاء طبعا ريناد بفرحه : بجد مش عاوزنى اروح يوسف : ايوه طبعا يعنى لما تمشى هغلس على مين ريناد : طيب كويس انك عارف انك غلس... وبايخ كمان فيروز بصوت عالى : والله لو مسكتوش هنزل وهروح....... بس بقى ريناد سكتت شويه وبعدين بصت ليوسف وضحكو هم الاتنين فيروز بابتسامه : والله انتم مجانين يوسف : ياله وصلنا ونزلو و دخلو المطعم ريناد بفرحه : الله حلو اوى المطعم ده يايوسف ... مش كده يافيروز فيروز بابتسامه : اه حلو اووووو وجات عنيها فى عين عمار ووقفت مكانها متجمده وهى حسه ان روحها بتنسحب منها يوسف : ايه ده مش ده عمار ... وكمان معاه فريده ريناد بضيق : تعالو نمشى احسن انا مش طايقه البت دى يوسف : مينفعشى عمار شافنا هيزعل ... حاولى تستحمليها عشان خاطر عمار عمار قرب منهم وسلم عليهم عمار بفرحه : صدفه حلوه اوى تعالو اقعدو معانا ريناد بضيق : لاء ... خاليك برحتك احنا هنروح مطعم تانى عمار : لاء عشان خاطرى تعالو ياله ومسك ايد ريناد ومشى معاها ويوسف مشى خطوه وبعدين بص وراه لقى فيروز وقفه مكانها ومتجمده يوسف : مالك وقفه كده ليه فيروز : ها .. لا ابدا مفيش يوسف : طب ياله هتفضلى وقفه كده فيروز : لاء ومشت وراء يوسف وكانت كل متقرب تتخنق اكتر عمار كان قاعد جانب فريده وقصاده ريناد ويوسف قاعد جانب ريناد ومكانشى فاضل غير كرسى بين عمار وريناد فيروز فضلت وقفه تبص عليهم ريناد : مالك وقفه ليه ... اقعدى فيروز قاعدت بهدوء وفضلت ساكته فريده بصتلها من تحت لفوق : انتى بقى فيروز فيروز بصتلها بابتسامه وسكتت فريده : ياحرام عمار حكالى عنك بجد صعبتى عليه اوى ... بس متقلقيش بكره تفتكرى وترجعى لاهلك فيروز بنفس الابتسامه : ان شاء الله شويه والجرسون قرب وادلهم المنيو فريده قربت من عمار وبدلع : ها ياحبيبى هتاكل ايه فيروز اضايقت من منظرها وبصت قدامها فالمنيو وريناد بصتلها بقرف وبصت هى كمان قدامها عمار باحراج : اى حاجه فريده بابتسامه : هخترلك على مزاجى ... ماشى عمار : ماشى وبعد عنها ريناد ويوسف اختارو زى بعض وفريده طلبت لعمار زيها وفيروز كان لسه ماسكه المنيو وساكته كانت اصلا سرحانه ومش شايفه ولا اى كلمه مكتوبه ريناد : ها يافيروز ... اختارتى ايه فيروز بسرحان : ها .. لسه مش عارفه فريده بضحكه صفره : يمكن مش عارفه تقراء الكلام .. فهميها يا ريناد عشان نخلص عمار بص لفريده بضيق وبعدين بص لفيروز : ايه مالك ... تحبى اختارلك انا فيروز باحراج : ماشى عمار قرب منها : بصى الطبق ده حلو اوى ... ماشى فيروز بابتسامه : ماشى وطلبو الاكل من الجرسون وفريده كانت متغاظه وعلى اخرها ريناد : ها يا يوسف ايه المفجاءه يوسف : مش هقولك برده ريناد : بلاش غلاسه بقى .... وقول عمار : مفجاءة ايه ريناد : مش عارفه مش راضى يقول يوسف بص لفيروز اللى كانت سرحانه وبرده مش مركزه معاهم يوسف : لو فيروز سالتنى هقولها وبعدين شاور لريناد على فيروز عشان تخليها تتكلم وتبطل سرحان ريناد : ها يافيروز اساليه عشان يقول فيروز بتوهان : يقول ايه ريناد : انتى مش معانا خالص ... خاليه يقول المفجاءه فيروز بص ليوسف : قول يا يوسف ... انت عارف هى مجنونه مش هتهدى غير لما تعرف يوسف : ماشى عشان خاطرك انتى وبس ... هوديكم الملاهى بعد الغداء ريناد بفرحه زى العيال : بجد يوسف : اه بس مش عشانك احنا هنروح عشان خاطر فيروز وبس فريده كانت متغاظه من اهتمام الكل بفيروز وانهم كلهم بيحبوهافقالت تضرب اسفين ارض جو فريده وهى بتبص لريناد : شاكلك مهتم بفيروز اوى يا يوسف .... انت بتحبها ولا ايه . اعترف واقول مفيش حد غريب فيروز وشها احمر واتحرجت جدا وبتلقائيه بصت لعمار عشان تشوف ردة فعله بس هو فضل ساكت ومتكلمشى ريناد عشان تكبسها : طبعا بيحبها ... كلنا بنحب فيروز ... انا ويوسف وماما وكمان عمار .... فيروز اصلا مينفعشى متتحبش يوسف : اصل فيروز دى عامله زى الملاك والطفله الصغيره اللى دخلت حياتنا وغيرتهالنا ببراءتها وحنيتها وطبيبتها علينا ودخلت الفرحه تانى ليها وبعدين بص لفريده بابتسامه : بعد ما ناس سرقتها مننا وهربت ريناد وهى بتبتص لفيروز بابتسامه : فيروز اصلا بقت ووحده من العيله ويهمنا رضاها ولما بتزعل او بتكشر بنحس ان الدنيا ضلمت .. مش كده يافوفو فيروز ابتسمت كانت فرحانه بكلامهم اوى عليها : ربنا يخليكو ليا ريناد وهى بتبتوسها : ويخليكى لينا يااحلى اخت فالدنيا يوسف : شوفتى لما ضحكت الدنيا نورت ازاى فيروز بكسوف : بس بقى يوسف : طب ياله كلى عشان نلحق الملاهى ....انتى مكالتيش حاجه من ساعاتها ريناد بصت لعمار : هتيجى معانا ياعمار فريده : لاء انا مش بحب الملاهى ريناد : انا مسالتكيش انتى على فكره ... ها ياعمار هتيجى معانا ولا عندك شغل عمار : لاء مش عندى ... هوصل فريده وهحصلكم فريده بضيق : انت مش قولت انك تعبان وعاوز تنام عمار : لاء انا بقيت احسن ... ياله بقى عشان انتى متتاخريش فريده قامت : لاء شكرا خليكم معاهم ... انا بعرف اروح لوحدى ومشتى بسرعه عمار قام وراها وغمز لريناد وهمس : هروحها وهحصلكم استنونى ريناد بفرحه : ماشى ............................................................. فى العربيه فريده بعصبيه : انا مش فاهمه مين فيروز دى اللى عملينلها اهميه دى وحده من الشارع وبكره ترجع تانى للشارع زى مجات .. يرضيك كده يغظونى بيها ... ولا الغلس اللى اسمه يوسف شوفت كان بيلقح عليه بالكلام ازاى عمار كان ساكت ومش بيرد عليها فريده بعصبيه اكتر : انت مش بترد عليه ليه عمار ببرود : مستنيكى تخلصى كلامك فريده : لا والله ... انت مش ملاحظ انك بقيت بارد اوى عمار : احنا وصلنا فريده بغيظ : هتروحلهم عمار : اه .. انا وعدت ريناد فريده : لاء مفيش مرواح عمار : من امتى وانا باخد اوامر منك فريده بحنيه : عشان خاطرى متروحشى عمار ببرود : ريحى نفسك هروح يا فريده فريده بداءت تعيط : انت ليه بقيت كده ... زمان لما كنت بقولك عشان خاطرى كنت بتعملى كل اللى انا عاوزاه ... انت مش بقيت بتحينى ...انت ليه بتعاملنى كده وانا بحبك عمار قلبه حن بسبب عياطها : طيب خلاص معلشى تعيطيش بقى فريده بدموع : يعنى مش هتروح عمار اخد نفس عميق وبتنهيده : خلاص مش رايح ارتحتى كده فريده مسحت دموعها بسرعه : انا بحبك اوى ياعمار عمار : وانا كمان ... ياله بقى انزلى ومحبش اشوفك بتعيطى تانى فريده : حاضر ... وانت كمان روح على طول عشان تستريح عمار : حاضر ................................................................ ريناد ويوسف وفيروز قاعدين فالملاهى يوسف : تعالو نلعب اللعبه دى ريناد : لاء استنى لما عمار يجى ونلعب مع بعض يوسف : مهو اتاخر اوى .... كده مش هنلحق نلعب ريناد : هقوم اكلمه اشوفه فين يوسف : ماشى وانا هروح اقطع اربع تذاكر فى قطار الموت ريناد : لاء انا بخاف من اللعبه دى يوسف : لاء مفيش مفر هنلعبها كلنا ومشى عشان يقطع التذاكر ريناد طلعت موبيلها وكلمت عمار وفيروز كان ساكته بس متبعاها ريناد : الو ... ايه مجتشى ليه احنا مستنينك .... ليه ... تعبان ... ياسلام ولا الهانم اثرت عليك ....اوكى خلاص براحتك احنا غلطنين اصلا اننا استنناك ... ماشى ... طيب ... ياله سلام فيروز بضيق : مش هيجى ريناد بتكشيره : لاء يوسف قرب عليهم جبت اربع تذاكر الحلقه الحاديه والعشرون عمار فى طريقه للبيت بعد موصل فريده وبيسمع فيروز بعدك على بالي ياقمر الحلوين يازهر التشرين يا دهب الغالي بعدك على بالي ياحلو يا مغرور ياحبق ومنتور على سطح العالي جيه فى باله فيروز ابتسامتها وكلامها وسكوتها وكل حاجه فيها وقطع سرحانه صوت موبيله وطى السى دى عمار : الو ... ايوه ياريناد .... لا معلشى انا مش هقدر اجى ... مفيش تعبان شويه ... معلشى بقى وعشان كمان اطمن على ماما ... انبسطو بقى وخالى يوسف يروحكو بدرى ... ماشى ياحبيتبى ومتزعليش .... ياله سلام قفل معاها وعالى السى دى تانى وسرح معاه مرق الصيف بمواعيدو والهوي لملم عناقيدو وما عرفنا خبر عنك ياقمر ولاحدا لوحلنا بايدو وبتطل الليالي وبتروح الليالي وبعدك على بالي على بالي ............................................................ فى الملاهى فيروز بضيق : مش هيجى ريناد بتكشيره : لاء يوسف قرب عليهم وبفرحه : جبت اربع تذاكر ريناد بزعل : عمار مش هيجى يوسف : انا جبتله تذكره فيروز وقفت وشدت منه التذكرتين : انا هركب مرتين ريناد باستغراب : ايه ده انا خايفه اركب مره ... وانتى هتركبى مرتين فيروز : اه ملكيش دعوه ... ياله بقى هنفضل وقفين كده ... انا عاوزه العب ومشت نحيت اللعبه يوسف بص لريناد : مالها هى بتتحول ريناد باستغراب : مش عارفه انا مبقتشى فاهمه حاجه يوسف : طب ياله بينا وفى اللعبه ريناد قاعدت جانب يوسف وفيروز قاعدت لوحدها وهى اللى طلبت كده ريناد جانب يوسف وبخوف : انا خايفه يوسف : متخافيش دى لعبه حلوه اوى بجد ريناد بخوف : لاء بلاش ... تعالى ننزل احسن يوسف مديلها ايده : امسكى ايدى ريناد بارتباك : ايه... ليه يوسف : اسمعى بس الكلام .. امسكى ايدى وكل متحسى بخوف اضغطى عليها ريناد بتردد : لاء ...ممكن اضغط عليها جامد وتوجعك يوسف مسك ايد ريناد وحطها فى ايده : مالكيش دعوه اضغطى براحتك واول لما العبه بداءت فيروز غمضت عينها بداءت تشوف صور لعمار قدامها ضحكته كلامه معاها حنيته والهديه اللى جبهالها والسلسله وشويه حست ان قلبها بيتنفض شافت صوره لعمار مع فريده وهو داخل عليهم وماسك ايدها وهى بتقرب منه فى المطعم كلامها ودلعها فيروز بداءت تصرخ بصوت عالى ودموعها بتنزل وكل متشوف فريده مع عمار ويجى فى بالها شكلهم تصرخ اكتر واكتر واكتر واكتر اما ريناد كانت مغمضه عنيها وكل متحس بالخوف تضغط على ايد يوسف تفتكر انه جانبها تحس بالراحه والامانه وتبتسم رغم خوفها خلصت اللعبه وريناد كان نفسها متخلصشى وقف القطار واتفك حاجز الامان وريناد لسه ماسكه ايد يوسف يوسف : ايه مش هتنزلى ريناد باحراج سابت ايد يوسف : اه هنزل ونزلو وبيبصو على فيروز كان باين عليها التعب ودموعها ماليه وشها ريناد بخضه : فيروز مالك ... انتى كويسه ؟ فيروز : اه كويسه ... ياله انزلو انتم انا هركب تانى يوسف : لاء طبعا انتى مش شايفه شكلك فيروز بحده : ملكشى دعوه انزلو انتم وانا هحصلكم ادت الرجل التذكره وفضلت قاعده مكانها يوسف : ياله ياريناد ريناد : ياله ايه انت مش شايف شكلها هنسبها كده يوسف : مش هترضى تنزل تعالى بس معايا ونزلو هم الاتنين وفضلت فيروز مكانها لحد مالعبه اشتغلت تانى كانت بتصرخ بكل مفيها من قوه كانت بتحاول تخرج كل اللى جواها فى صريخها كل حزنها وهمها ومشاعرها المكبوته ودموعها كانت بتنزل اكتر واكتر فى الوقت ده يوسف كانت عينه على فيروز يوسف بقلق : فيروز مش طبيعيه ريناد : اه ... فى حاجه انا مش فهماها يوسف بقلق : انا قلقان عليها اوى ريناد بارتباك : يوسف ...هو انت يوسف : انا ايه ريناد : بتحب فيروز بجد زى مافريده قالت يوسف : طيب لو كنت بحبها بجد هتزعلى ؟ ريناد اتصدمت من اجابته وسكتت شويه ريناد بابتسامه عشان تبان قويه : انا بحب فيروز هى كويسه وطيبه ولو انت بتحبها بجد وهى دى اللى هتسعدك يبقى ربنا يوفقك معاها يوسف : يعنى انتى يهمك سعادتى وبس ريناد بدون تردد : اكيد يوسف : طيب وانتى ريناد : انا .... انا ايه يوسف : يعنى كنت فاكر انك بتحبينى ودايما بتضايقى من البنات اللى اعرفهم ... بالسهوله دى عادى هتسبينى مع فيروز ريناد : عشان انا بحبك بجد عاوز سعادتك .... انا عارفه ان البنات اللى تعرفهم دول مش كويسين ولا هيسعدوك وانهم بيقبلوك بس عشان فلوسك بس فيروز حاجه تانيه انا متاكده انها هتبقى زوجه كويسه وهتسعدك يوسف : انا فعلا بحب فيروز ... من اول يوم شوفتها وانا كنت معجب بيها كنت معجب ببراءتها وانها لسه بيضه من جواه فيروز بالنسبالى كانت حاجه صافيه اوى فى وسط كل الزباله اللى بشوفها كل يوم ريناد كانت بتسمع كلامه وهى بتتقطع من جواه كانت نفسها تقفل ودانها وتقوله اسكت متكملشى ويوسف حس بضيقها من تعابير وشها اللى حاولت تسيطر عليها عشان كده بصلها وبحنيه يوسف : بس ... حبى لفيروز حب اخوى مش اكتر من كده انا بحبها كاخت ليه حد بحبه وبحترمه جدا بس عمرى مقدرت اتخيلها حبيبه او زوجه ليه ... انتى فهمانى ريناد فضلت بصه ليوسف بفرحه عينه كانت بصه فى عنيها وفضلو بصين لبعض بحب وهم ساكتين .............................................................. عمار روح دخل لمها لقاها نايمه خرج من عندها ودخل اوضته قاعد شويه على السرير لقى تليفونه بيرن واسم فريده عليه مسك الموبيل وقفله ورماه على السرير ودخل وقف فى البلكونه شويه وفضل يشرب فى سجاير وهو حاسس انه مخنوق اوى " انا ليه مخنوق كده .... وليه مش مبسوط مع فريده ... ليه حاسس انها حاجه ضغطانى حاسس انها حمل تقيل وشايله على قلبى ... كنت فاكر لما ارجعلها هرتاح ...كنت فاكر انى هلاقى سعادتى اللى ضاعت ...بس انا ليه بقيت كده ...هو انايمكن بطلت احبها ولا قلبى مات من كتر البعد ....انا مش عارف اعمل ايه ولا اتعامل معاها ازاى ... خايفه اظلمها معايا ...انا اتظلمت قبل كده ومعنديش استعداد اظلمها واتحول لظالم ...بس انا مكنتش عاوز كده ...بس انا تعبان .. تعبان ومخنوق اوى بجد " وخد نفس عمق من سجارته وطلعه مع تنهيده وجعتله قلبه ................................................................. فيروز نزلت من اللعبه وهى خلصانه من كتر العياط والصريخ ورجلها حتى مش شيلاها وكانت هتقع يوسف جرى عليها ومسكها : فيروز مالك فيروز بتعب : عاوزه اروح ريناد سندتها ومشو معاها لحد العربيه وفى الطريق فيروز كانت قاعده وراه سنده راسها على الشباك ومغمضه عنيها ريناد : شكلها تعبان اوى يوسف : ربنا يستر واليوم ده يعدى على خير ريناد : يوسف شغل حاجه يوسف : السى دى بايظ ريناد: طيب شغل حتى الرديو يوسف : حاضر يوسف شغل الرديو على اغنيه ماجده الرومى أحبك جداً وجداً وجداً وأعرف إني تورطت جداً وأعرف إني أغرقت جميع المراكب وأعرف إني سأهزم جداً برغم الدموع ورغم الجراح ورغم التجارب وأعرف اني بي غاباتي حبك وحدي أحارب واني ككل المجانين حاولت صيد الكواكب وابقى احبك رغم يقيني لان الوصول اليك محال يا من دفعت بحبك نصف حياتي ويا من أشيلك كالطفل في أمنياتي أنا لا احبك من اجل شال حرير وعطر مثير لكن أحبك حتى أؤوكد ذاتي أحبك وأعرف ان هواك إنتحار واني حين سأكمل دوري سيلقى عليه الستار وان سقوطي امام هواك الكبير انتصار فيروز كانت سامعه كل كلمه فى الاغنيه ومع كل كلمه كان فى جرح بينزف جواها و دموعها بتنزل غصب عنها وهى مغمضه عينها وعامله نفسها نايمه .................................................................... عمار لسه واقف زى مهو شاف عربية يوسف قدام الفيلا وريناد نزله منها وبعدين نزلت فيروز وفضلت سنداها وفيروز باين عليها التعب قلبه اتخطف ونزل جرى ريناد دخله مع فيروز ووراهم يوسف عمار بخضه : مالها ريناد : تعبانه فيروز بتحاول تتماسك : انا كويسه .. هطلع اوضتى ريناد : استنى هطلع معاكى وطلعو وسابو يوسف وعمار عمار : مالها يا يوسف ايه اللى حصل يوسف : والله مانا عارف ولا فاهم حاجه ... انا هروح بقى عشان اتاخرت ... ياله سلام عمار : سلام عمار دخل قاعد على الانتريه وفضل يقلب فالتلفزيون بس شكل فيروز مش راضى يروح من باله كان حاسس بقلق وكان نفسه يطلع يطمن عليها بس طبعا مينفعشى فضل سهران شويه لحد متعب وقرار يطلع ينام وهو فى طريقه لاوضته عدى على اوضتها و وقف قدامها شويه قرب عشان يخبط عليها بس رجع تانى بتردد ولسه هيمشى لاوضته سمع صوت حاجه بتقع جامد ومن غير تردد جرى على الاوضه وفتح الباب لقى فيروز مرميه على الارضى ومغمى عليها الحلقه الثانيه والعشرون ريناد وصلت فيروز لحد اوضتها ريناد بقلق : انتى كويسه فيروز بتعب : الحمد لله ... ياله روحى انتى بقى استريحى انتى تعبتى اوى انهارده ريناد : خلينى معاكى شويه فيروز : صدقينى انا بقيت احسن وبعدين انا اصلا هنام ريناد : طيب .. تصبحى على خير فيروز : وانتى من اهله ريناد خرجت وفيروز قاعدت على سريرها بتعب وبصت فى المرايه اللى قدامها كان وشها دبلان واصفر وحوالين عنيها اسود من كتر العياط نزلت منها دمعه مساحتها بسرعه وهى بتقول لنفسها : مش هينفع ابقى ضعيفه كده فيروز بدمعه : بس انا مش قادره .. انا تعبانه اوى ... مش هينفع اشوفهم كده قدامى ... مش هينفع مش هقدر استحمل وهى بتمسح دموعها : انا لازم امشى من هنا .. انا معدشى ينفع افضل هنا اكتر من كده ... انا لازم افتكر قامت وقاعدت على كرسى جانب السرير : وغمضت عنيها انا لازم اركز وافتكر غمضت عنيها وحاولت تركز وتضغط على نفسها بس برده مش قادره تفتكر حاجه فيروز بدموع : لا مش هستسلم لازم افتكر وحاولت تسترخى اكتر زى ما الدكتور قالها وغمضت عنيها وحاولت تركز وتصفى ذهنها شويه وبداءت تشوف صور متلخبطه شاب بيضحكلها وشويه الرجل العجوز اللى شافته فالحلم بيقرب منها فيروز بتصرخ وبتجرى ست كبيره بتخدها فى حضنها شاب ماسك ايدها وبيقولها " بحبك " فيروز حست بدوخه وقلبها انقبض فتحت عنيها بسرعه وهى مخضوضه وخايفه قامت من على الكرسى وهى مش قادره تاخد نفسها وفجاءه وقت اغمى عليها عمار سمع صوت حاجه بتقع دخل بسرعه لقى فيروز وقعه على الارض جرى عليها وشالها وحطها على السرير وجرى على اوضة ريناد عمار : ريناد ... ريناد اصحى ريناد بخضه : فى ايه عمار : قوم بسرعه فيروز اغمى عليها ريناد وهى بتنط من على السرير : ايه وجرت بسرعه على اوضتها حاولت تفوقها بس مفيش فايده ريناد بدموع : مش راضيه تفوق ... كلم الدكتور بسرعه عمار : كلمته زمانه جاى وشويه وسمعو صوت جرس الباب عمار : جيه اهوه انا هنزله الدكتور جيه ووفضلت معاهم ريناد وعمار وقف بره كشف عليها وفوقها بس كانت طول الوقت ساكته ومش بتتكلم عمار كان واقف قلقان اوى ومخضوض وشويه وخرج الدكتور عمار بلهفه : مالها يادكتور الدكتور :هى جسمها مرهق اوى ومجهد بس هى بقت احسن عمار : والاغماء ده سببه ايه الدكتور : ضغط عصبى ... هى محتاجه دكتور نفسى عمار : هى فعلا بتروح لدكتور نفسى وشرحله حالتها الدكتور : يبقى لازم الدكتور بتاعها يشوفها ... لان حالته النفسيه مش مظبوطه هى حتى رفضت ترد عليه او تتكلم معايا عمار بحزن : ماشى يادكتور معلشى تعبناك معانا .. اتفضل ريناد فى الاوضه مع فيروز ريناد : فيروز انتى كويسه فيروز ساكته ريناد بدموع : طيب ردى عليه .. مالك بس ياحبيبتى احكيلى ... انتى ليكى حد غيرى تحكيله فيروز بداءت تعيط ريناد اخدتها فى حضنها : مالك يافيروز .... عشان خاطرى متخضنيش عليكى فيروز بتعب: متخافيش انا هبقى كويسه ... ان شاء الله هبقى كويسه عمار دخل الاوضه فالوقت ده عمار بصلها بحزن فيروز مسحت دموعها بسرعه مكانتشى عاوزه تبان ضعيفه قدامه عمار : عامله ايه دلوقتى فيروز بتعب : الحمد لله وبعدين بصت لريناد : ريناد متقوليش لماما ... وانا الصبح هبقى كويسه ريناد :متشليش هم ماما ... المهم صحتك انتى دلوقتى عمار بصلها بحب : حتى وانتى تعبانه شيله همنا فيروز : انا مش تعبانه .... انا بس حاولت افتكر حاجات فاجهدت اعصابى شويه ... بس بكره هبقى كويسه عمار : وافتكرتى حاجه فيروز : صور مش مترتبه واشكال ناس مش عارفه هم مين بس من الواضح انهم قريبين منى عمار : الدكتور قالى انك محتاجه تروح للدكتور بتاعك فيروز : بكره معيادى معاه هروحله عمار : خلاص مش هروح بكره الشغل عشان اوصلك فيروز بحده : لاء عمار بستغراب وضيق : ليه فيروز بارتباك : قصدى يعنى يوسف عارف مكان الدكتور متتعبشى نفسك عمار بزعل : اللى يريحك ... انا هدخل اوضتى وريناد هتفضل معاكى ... تصبحو على خير عمار بعد ما خرج ريناد بصت لفيروز : ليه عملتى كده ... انتى حرجتيه اوى انتى مشوفتيش هو كان خايف عليكى ازاى فيروز بحده : انا عاوزه انام ريناد قامت غطتها وقفلت النور ونامت جانبها ............................................................ تانى يوم الصبح فى الجرنال فريده فى مكتب رئيس التحرير رئيس التحرير بعصبيه : ممكن افهم معملتش ليه حاجه فى القضيه اللى قولتلك عليها لحد دلوقتى فريده : حضرتك انا حاولت اقابله اكتر من مره وهو رافض الزياره رئيس التحرير : يعنى ايه خلاص كده ... اللى اعرفه عنك انك مش بتستلمى شكلى ثقتى فيكى مكانتشى فى محلها فريده بضيق : يافندم وعد انى هخلص الموضوع ده فى اقرب وقت ... وثقتك فى محلها اكيد رئيس التحرير : انا مبحبش الكلام اللى يهمنى الفعل ... انا هديكى فرصه يومين وبس فريده : حاضر يا فندم ... بعد اذنك خرجت فريده من عند رئيس التحرير وهى على اخرها ودخلت على عمار مكتبه عمار مكنشى نايم كويس وكان تعبان وباين عليه الارهاق فريده بعصبيه : رئيس التحرير ده ممل اوى انا مش فاهمه اعمله ايه يعنى ... انا حاولت اكتر من مره وهو مش راضى يقابل حد ... كل حاجه فقد الثقه وهعمل وهسوى حاجه تقرف وبعدين بصت لعمار اللى كان ماسك دماغه من الصداع : انت مالك عمار بتعب وبرود : مفيش فريده : ازاى يعنى مفيش انت مش شايف شكلك وبعدين شدت من ايه السيجاره: و كفايه سجاير بقى هتتعب عمار بعصبيه ونرفزه : انتى غبيه ... انا مبحبش حد يتعامل معايا كده ... انتى مبتفهميش فريده بصتله وهى مصدومه وبعدين خرجت جرى من المكتب عمار مسك علبة السجاير وكرمشها بايده بعصبيها وحدفها فالحيطه اللى قدامه ............................................................ فيروز صحت من نومها وبصت جانبها ملقتشى ريناد حاولت تقوم بس كان جسمها كله بيوجعها ضغطت على نفسها وقامت اخدت شور ولبست وراحت اوضه مها ربناد بخضه : انتى صحيتى امتى ... وقومتى ليه من السرير مها : له كده ياحبيبتى متستريحى شويه فيروز وهى بتبص لريناد بعتاب : قولتلها برده ريناد : متبوصليش كده ادخلى ياله اوضتك وانا قاعده مع ماما انهارده فيروز : طيب وشغلك ريناد : كلمت يوسف وحكتله اللى حصل وقالى متجيش وهيجى يخدك بعد الشغل عشان ميعاد الدكتور فيروز : طيب ودخلت قاعدت جانب مها على السرير فيروز بحزن : ماما ممكن انام جانبك شويه مها بحنيه وهى بتاخدها فى حضنها : طبعا ممكن فيروز : محتاجه حضنك اوى مها : مالك بس ياحبيتى اكيد اتحسدتى ريناد : اه اكيد هى فريده ام عين وحشه دى هى اللى حسدتك ... مكنشى ينفع برده اتكلم انا ويوسف عنك قدامها كنا المفروض نقراء الموعوذتين مها بصت لريناد : ريناد عيب كده عمار لو سمعك هيزعل ريناد وهى مش عجبها الكلام : هسكت اهوه واتكتم عشان ترتاحو فيروز كانت مضايقه من سيرة فريده : غيرو الموضوع احسن ريناد : تعالو نتفرج على التلفزيون ونامت هى كمان جانب مها الناحيه التانيه مها بفرحه : ربنا يخليكو ليا يابناتى ... ويبعد عنكم اى شر ................................................................ فريده كانت خارجه من الجرنال وهى مش مصدقه ان عمار عاملها كده ومكانتشى شايفه قدامها وفجاءه خبطت فى واحد فريده : انا اسفه ولسه هتمشى الشاب : انسه فريده .... استنى انا جايلك فريده : اه صحيح .. مش انت احمد اللى كلمتك عشان مقابلة المتهم فى قضية قتل مراته احمد : اه فريده : خير فى جديد احمد : اه المتهم تعب واتنقل انهارده المستشفى ... بتهيالى ممكن دلوقتى تقدرى تقابليه فريده بابتسامه : يعنى هيوافق يتكلم احمد : مش عارفه بس حضرتك ممكن تقنعيه فريده : ماشى ياله بينا ...................................................................... يوسف قاعد فى مكتبه وبيكلم ريناد يوسف : ها ايه اخبارها دلوقتى ... طيب تمام ... خليها تجهز كمان ساعتين كده هفوت عليها ..... اوكى ياله سلام شويه والباب خبط يوسف : ادخل دخل مصطفى : السلام عليكم يوسف : اهلا يا بشمهندش اتفضل اقعد قاعد مصطفى وهو باين عليه القلق يوسف : خير فى حاجه فالغشل مصطفى : لاء كله تمام... انا كنت جاى اطمن على البشمهندسه ريناد هى مجاتشى انهارده ليه يوسف بضيق : عادى يعنى ... هى لازم تطلب الاذن منك مصطفى : لاء مش قصدى ... انا بس قلقت لتكون مامتها تعبت تانى قولت اطمن واجب برده يوسف : لاء متقلقشى هى كويسه مصطفى بابتسامه : الحمد لله ...طيب بعد اذنك كنت عاوز حضرتك فى خدمه يوسف : خير مصطفى بارتباك : بصراحه كده انا من ساعة مشوفت البشمهندسه ريناد وانا معجب بيها يوسف بصله وهو متنح : نعم مصطفى : حضرتك متفهمنيش غلط ... انا عاوز اتقدملها وعاوز حضرتك تساعدنى يوسف وهو لسه مش مستوعب : اساعدك ... ازاى يعنى مصطفى : يعنى لو حضرتك تقدر تحددلى ميعاد مع اخوها عشان اخطبها الحلقه الثالثه والعشرون فريده داخله المستشفى ووراها احمد فريده : عارف الاوضه ولا نسأل احمد : لاء عارفها اللى هناك دى اللى عليها العسكرى فريده وقفت مكانها : عسكرى ... وهندخل ازاى احمد : انا هتصرف تعالى بس ومشو فعلا نحية الاوضه واحمد قرب من العسكرى كلمه وداله فلوس ودخلهم الاوضه راجل عجوز نايم على السرير وباين عليه التعب ووشه مليان بالتجاعيد واثار الادمان باينه على عينه فريده حست بخوف منه و قلبها انقبض وقفت شويه تبص عليه من بعيد وبعدين قربت منه وقاعدت على الكرسى اللى جانب السرير احمد : عم ابراهيم ... عم ابراهيم ابراهيم فتح عينه وبص عليهم وهو مش مركز : مين ..... عاوزين ايه فريده بتحاول تبان عاديه : يعنى ممكن نتكلم معاك شويه ابراهيم : انا مش عاوز اتكلم مع حد ... انت عاوزين منى ايه فريده : احنا عاوزين نساعدك ...ممكن تحكلنا ايه اللى حصل ...... قتلتها ليه ؟ ابراهيم بقلق : انت من البوليس ... انا مش هتكلم .... انا مش هتكلم فريده : متخافشى انا صحفيه وعاوزه اساعدك ممكن لو اتكلمت يتخفف عنك الحكم ... انت قضيتك بقت قضية رائى عام والناس عاوزه تعرف انت قتلت مراتك ليه وبنتك اختفت فين وليه ؟ ابراهيم : محدش ليه دعوه بيه ... انا اصلا مش عاوز يتخفف عنى الحكم انا عاوز اتعدم وارتاح بقى ..سبونى فى حالى بقى فريده : طيب مفكرتش فى بنتك ... بنتك مفقوده قولنا يمكن نعرف نلاقيها ابراهيم بندم ودموع : بنتى .... بنتى ...انا معنديش بنات ... انا مستهلشى اكون اب ... امشو بقى امشو مش عاوز اتكلم مع حد فريده بعصبيه: طيب اعمل حاجه كويس قبل ماتموت ساعد بنتك وساعدنا عشان نلاقيها .... يمكن لما تساعدنا تسامحك ... اتكلم سكوتك مش حل ابراهيم بدمعه : هى بتكرهنى ... انا دمرت حياتها وحياتى بايدى وبعدين بص لفريده بضعف : والله انا كنت اب كويس وكنت بحبها بس هو الزفت اللى كنت بخده هو اللى عمل فيه كده ... انا مكنتش فى وعى .... انا والله كنت كويس فريده : انت عملت ايه ..... وليه قتلت مراتك ابراهيم : انا مش هتكلم غير لما تلاقولى بنتى ... اوعدك لو لقتيها هقولك كل حاجه .. هقولك عشان تخليها تسامحنى ... انا مش عاوز يخففو عنى الحكم ... انا بس عاوزها تسامحنى قبل ما موت فريده : طيب قولى وساعدنى عشان اعرف القيها ابراهيم بعصبيه : قولتلك مش هتكلم غير لما تلاقيها ... وياله اطلعو بره وبصوت عالى : ياللى بره ... مشو الناس دول من هنا دخل العسكرى بقلق : ياله يا بيه بقى لو حد جيه وشافكم هتعملولى مشكله احمد : طيب خلاص هنمشى اهوه .... ياله يا استاذه فريده فريده مشت خطوتين وبعدين بصت لابراهيم : اوعدك هلاقيها وخرجت وهى جواها اصرار تعرف الحكايه وتلاقى البنت ................................................................... مصطفى مع يوسف فى مكتبه مصطفى : كنت عاوز حضرتك فى خدمه يوسف : خير مصطفى بارتباك : بصراحه كده انا من ساعة ماشوفت البشمهندسه ريناد وانا معجب بيها يوسف بصله وهو متنح : نعم مصطفى : حضرتك متفهمنيش غلط ... انا عاوز اتقدملها وعاوز حضرتك تساعدنى يوسف وهو لسه مش مستوعب : اساعدك ... ازاى يعنى مصطفى : يعنى لو حضرتك تقدر تحددلى ميعاد مع اخوها عشان اخطبها يوسف فضل ساكت مصطفى : او حضرتك ممكن تدينى تليفونه وانا اكلمه عشان متعبشى حضرتك يوسف بضيق : وريناد موافقه مصطفى : بصراحه انا مفتحتش معاها الموضوع ده قبل كده ... بس انا حاسس ان فى قبول من نحيتها .... يعنى انا مرتحلها وهى كمان .....انا محبتشى اقولها الاول واتخطى حضرتك يوسف : امممم .... شكرا انك عملت حسابى ...انا هكلمها وهكلم عمار ولو فى قبول يبقى ربنا يتمملكم بخير مصطفى بفرحه : بجد ... ربنا يخليك .. ان شاء الله ربنا يكتب الخير ...انا يشرفنى بجد انى اكون جزاء من عيلة حضرتك يوسف بخنقه : ربنا يقدم اللى فيه الخير .... اتفضل دلوقتى على مكتبتك ولو فيه جديد هقولك مصطفى قام بفرحه : اوكى بعد اذنك ......................................................... فيروز جهزت وفى الميعاد يوسف كان وقفلها قدام باب الفيلا ريناد نزلت معاها عشان طبعا تشوف يوسف سلمت عليه وهى فرحانه بس يوسف كان مش طبيعى ريناد بقلق : مالك ... فى حاجه حصلت يوسف : لاء .... ياله يا فيروز عشان منتاخرشى وركب العربيه فيروز بصت لريناد : ياله اطلعى انتى عشان ماما ريناد بحزن : حاضر وفى الطريق كان يوسف ساكت وهادى على غير العاده فيروز بقلق : مالك يوسف : مفيش .....انتى اخبارك ايه دلوقتى فيروز بابتسامه حزينه : الحمد لله يوسف : مش هتحكى برده مالك فيروز : مش لما تحكى انت الاول يوسف بصلها : من الواضح ان مشكلتى ومشكلتك وحده فيروز بارتباك : مشكلتى ... وانت تعرف ايه اصلا مشكلتى ...وبعدين انا اصلا معنديش مشكله يوسف بصلها وابتسم : لا فى .... عمار فيروز بخضه : عمار ... ماله عمار يوسف : بتحبيه ..... مش كده فيروز : انت بتخرف .... لا طبعا يوسف : مبتعرفيش تكدبى ع فكره فيروز بهروب : احنا وصلنا ... ياله سلام ونزلت من العربيه بسرعه يوسف نزل وبصلها : فيروز فيروز بصتله يوسف : هستناكى لحد متخلصى عشان نكمل كلامنا فيروز سابته وطلعت للدكتور .............................................................. عمار قاعد فى مكتبه مضايق ومخنوق جيه فى باله منظر فيروز وهى بتعيط حس ان قلبه بينخلع من جواه مسك موبيله وهى بيكلم نفسه " عاوز اطمن عليها " " لاء مش لازم كلها ساعه وهروح وهشوفها ... مش لازم اتصل " وحط الموبيل على المكتب شويه وبصله تانى" لاء انا مش مطمن... هكلمها.... عادى ايه اللى هيحصل يعنى" ومسك الموبيل واتصل بيها فيروز كان دخله العياده لقت موبيلها بيرن طلعته بسرعه تشوف مين لقته عمار فضلت مسك الموبيل وهى مستغربه " هو بيتصل ليه .. خير يارب" فيروز : السلام عليكم عمار : وعليكم السلام وفضل ساكت شويه فيروز بقلق : انت كويس عمار : الحمد لله ... وانتى فيروز : الحمد لله عمار : وصحتك اخبارها ايه دلوقتى فيروز : الحمد لله احسن عمار : هتروحى للدكتور امتى ... تحبى اجى اوديكى فيروز : انا عند الدكتور دلوقتى كنت لسه دخله من باب العياده عمار بزعل : يوسف اللى وصلك برده فيروز : اه عمار : طيب مش هعطلك بقى ... انا بس كنت بطمن عليكى فيروز بفرحه : شكرا ... مع السلامه عمار بلهفه : فيروز فيروز : نعم عمار : خالى بالك من نفسك فيروز : وانت كمان ... مع السلامه عمار : مع السلامه عمار قفل معاها وفضلت الابتسامه على وشه وهو سرحان فيها وفيروز حست براحه غريبه وكانت حسه بالفرحه جواها من ايه وازاى مش عارفه .............................................................. يوسف كان بيلف بالعربيه وهو مخنوق اوى ومضايقه وبعدين ركن على جانب وطلع موبيله وكلم ريناد ريناد كانت قاعده فالجنينه وهى مضايقه وبتكلم نفسها " انا تعبت ومبقتشى فهماك شويه احس انك بتحبنى وشويه احس انى ولا فرقه معاك ... بجد انا مبقتشى قادره استحمل.... كل مفقد الامل تيجى وترجهولى وفجاء تقفل الباب فى وشى ... انت عاوز منى.... عاوز تجنيننى " قطع تفكرها رنت موبيلها ريناد وهى بتبص للموبيل وبتزعق بصوت عالى : انت عاوز ايه ... فهمنى ريناد بزعل : نعم ... عاوز ايه يوسف بهدوء وحزن : ولا حاجه ريناد بخضه : مالك يا يوسف ... فى ايه يوسف بحزن : مش عارف مالى بس انا مخنوق اوى وملقتشى غيرك عشان اتكلم معاه ريناد : طيب انت فين دلوقتى يوسف وهو بيبص حواليه : مش عارف .... انا كنت بلف بالعربيه شويه لحد ما فيروز تخلص وارجعها ريناد : طيب انا هلبس وهستناك عشان نروح اى حته ونتكلم يوسف : ياريت عشان انا عاوزك فى موضوع مهم ريناد باستغراب : موضوع ... موضوع ايه يوسف : لما اقابلك هقولك ريناد :طيب... بس عشان خاطرى مضايقشى نفسك ...مهما كان اللى حصل هيعدى يوسف بابتسامه حزينه : كله خير ان شاء الله ريناد : ان شاء الله يوسف : ياله سلام ريناد : يوسف يوسف : نعم ريناد : انا ...انا يوسف : انتى ايه ريناد : لما اقابلك هبقى اقولك ... سلام وقفلت معاه وهى بتكلم نفسها : انا بحبك اوى ... بحبك اوى بجد ............................................................. فيروز عند الدكتور الدكتور : مينفعشى تضغطى على نفسك كده .. انتى مش هتفتكرى بالعافيه بالعكس كده انتى بتضغطى على نفسك واعصابك وهتتعبى فيروز بدمعه : مبقتشى قدره استحمل الوضع ده ... مش هعيش عمرى كله متعلقه بين الحاضر والماضى والمستقبل عاوزه اعرف انا مين وايه ... وكمان عاوزه ابعد الدكتور : تبعدى من ايه ومن مين فيروز : من كل حاجه حواليه ... انا خايفه اوى يادكتور الدكتور : فيروز حاولى تتقبلى الوضع ده شويه وكل حاجه هتيجى بالوقت وبالعلاج فيروز : وضع ايه ... وفيروز مين .. انا مين اصلا... انا عايشه دور مش دورى ... حتى الناس اللى بحبهم بكره هبعد عنهم ... انا حسه انى وحده تانيه مش هى دى شخصيتى الحقيقيه ... خايفه اوى بجد من اللى هفتكره حسه ان حياتى كانت وحشه اوى .... وبرده خايفه من حياتى دلوقتى ...انا من الواضح الوجع والتعب مكتوب عليه الدكتور : فيروز انتى زى بنتى ... نصيحه منى عيشى زى مانتى عاوزه تعيشى ... اعملى اللى انتى حساه ومقتنعه بيه ... اختارى حياتك ومتستسلمش للظروف فيروز : للاسف حتى اللى حساه بقى مش من حقى ... انا كل حاجه بقت مش من حقى الدكتور : لاء من حقك انك تعيشى زى مانتى عاوز .... فكرى وشوفى انتى عاروزه ايه وقرقارى ونفذ قرارك .. وحتى لو غلط هتتعلمى ووقتها هتكونى انسانه بجد بتغلط وبتتعلم وبتبقى احسن ... فهمانى فيروز وهى بتهز راسها وبتنهيده : اه فيروز : المره اللى جايه عاوز اشوفك احسن ومش عاوز الياس والحزن اللى فى عينك ده اشوفه تانى ... مستنى اشوف ضحكتك الحلوه وثقتك فى نفسك وفى اللى حواليكى حاولى تقويها فيروز : ربنا يسهل ... بعد اذنك الدكتور : مع السلامه ................................................................... فيروز نزلت كان يوسف واقف مستنيها تحت وهو سرحان فيروز ركبت وهو و حاسس بيها فيروز : يوسف ... يوسف يوسف بخضه : ايه ده انتى جيتى امتى وازاى فيروز بابتسامه : بطقية الاخفى يوسف : ايه ده بتضحكى ... انتى بتتحولى يابنتى فيروز : اه ... خاف منى بقى يوسف : طب ياله بينا نقعد فى حته عاوز اعرف مالك فيروز بارتباك : لاء ياله نروح عشان منتاخرشى يوسف : مش هتهربى منى ... ريحى نفسك ومشى يوسف بالعربيه على اقرب كافيه الحلقه الرابعه والعشرون فى كافيه على النيل يوسف : ياله اتكلمى انا سمعك فيروز : معنديش حاجه اقولها يوسف : ياله بقى ..ورايا ميعاد مهم .... ياله اعترفى على طول متتعبنيش معاكى فيروز : عاوز توصل لايه يا يوسف يوسف : عاوز اطمن عليكى ... فيروز انا بعتبرك اختى الصغيره وخايف عليكى لتنجرحى ... انتى طيبه اوى ورقيقه وعارف ان اقل حاجه بتوجعك فيروز بحزن : انا اخدت على الوجع يوسف : بتحبيه مش كده فيروز باحراج بتهز راسها بالموافقه يوسف : طيب وبعدين فيروز : ولا قبلين ... عادى يوسف : طيب متقوليله فيروز بخضه : لا طبعا .... انت مجنون ... اوعى يا يوسف تقول لحد حاجه يوسف : هفضل شايفك بتتعذبى كده وهسكت فيروز : كلها فتره وهرجع تانى لحياتى الحقيقه وهبعد وهنسى يوسف بحزن : انتى عاوز تبعدى عننا .. انا وريناد وخالتو مها ... ليه كده يا فيروز احنا بنحبك فيروز : متسبقشى الاحداث ... خلينى مستنيه لحد مشوف الدنيا مخبيالى ايه يوسف بصلى بحزن وسكت فيروز وهى بتحاول تغير جو الحزن : المهم بقى انت مالك يوسف : انا بحب ريناد يافيروز فيروز بابتسامه : مانا عارفه يوسف :عرفتى ازاى ...... ده انا مكنتش عارف ..... عرفت بس لما ضاعت منى فيروز باستغراب : ضاعت ... ضاعت ازاى مش فاهمه يوسف : ريناد بتحب مهندس معاهاا فالشركه وطلب ايدها منى انهارده فيروز باستغراب : مهندس مين ... قصدك مصطفى يوسف بحزن : هى كمان حكيالك عنه فيروز : اه حكاتلى بس هى مش بتحبه يوسف : لاء بتحبه هو قالى كده فيروز : قالك انها بتحبه ....يبقى كداب يوسف : لاء مقالشى كده بالظبط ... بس قال ان فى قبول وان هى بترتاحله ... وبعدين هو لو مش واثق فيها مكنشى اتجراء وكلمنى فيروز : يابنى صدقنى ريناد بتحبك انت ... افهم بقى وبطل غباء يوسف : اقولك على سر فيروز : قول يوسف : انا شايف ان مصطفى احسن لريناد منى ... انا مستهلهاش فيروز : انت مجنون ... مش بتقول بتحبها يوسف بابتسامه : اللى بيحب حد بيدور على سعادته هى قالتلى كده فيروز : وانت فاكر ان سعادتها مع مصطفى ... سعادتها مع اللى بتحبه وبيحبها يوسف : بس هو كمان بيحبها فيروز : بس هى بتحبك انت يوسف : بس انا مستهلهاش انا بفكر فى مصلحتها ... انا ياما عرفت وكلمت بنات ... مصطفى مهندس ناجح ومحترم واخلاق واى عيله تتشرف بيه فيروز : كلمها احسن يا يوسف وشوف رئيها ايه يوسف : مانا هعمل كده ياله بقى عشان اوصلك واكلمها فيروز : اوكى ... ياله بينا .......................................................... فريده وقفه مع احمد قدام باب الجرنال فريده : عاوزاك تشوفلى حد يروح للمنطقه اللى الراجل ده كان عايش فيها يساله عليهم وعلى البنت عاوز تجمعلى اكبر معلومات ممكنه عنهم ... ماشى احمد : حاضر ... هحاول فريده بعصبيه : مفيش حاجه اسمها هحاول ... انا عاوز تعمل كده وفى اقرب وقت ممكن .. انت فاهمنى احمد : حاضر شويه وعمار نزل لقى فريده وقفه مع احمد قرب عليهم عمار : السلام عليكم احمد وفريده : وعليكم السلام فريده مدتشى اهتمام لعمار وبصت لاحمد وبدلع : معلشى بقى هتعبك معايا ... بس انا واثقه فيك ... ماشى احمد باستغراب : حاضر .. بعد اذنك فريده بصت لعمار بتكشيره : خلصت شغلك عمار ببرود : اه ... هروح بقى عاوزه حاجه فريده بغيظ : لاء شكرا سلامتك عمار بنفس البرود : اوكى سلام وسابها ومشى وفريده وقفت تاكل فى نفسها منه ....................................................... ريناد لبست وجهزت ومستنيه يوسف فى الجنينه وهى قلقانه عليه وفضلت ريحه جايه ريحه جايه لحد مسمعت صوت عربيته دخله الفيلا وجرت عليهم فيروز بابتسامه وهى لسه فالعربيه : شايف جايه ملهوفه عليك ازى وتقولى مش عارف ايه يوسف : خاليكى فى حالك فيروز : بقت كده ماشى صحيح من لقى احبابه نسى اصحاب ونزلت من العربيه وهى بتبتسم لريناد ريناد : عملتى ايه يا فوفو فيروز : الحمد لله متقلقيش ريناد : طيب انا هروح مشوار مع يوسف وانتى خالى بالك من ماما ... مش هتاخر عليكى فيروز : براحتك يا حبيبتى ركبت ريناد جانب يوسف وفضلت فيروز وقفه شويه تبص عليه وهى لسه طلعه لقت عمار داخل بعربيته فضلت وقفه مكانها تبص عليه لحد منزل وقرب منها عمار بابتسامه : عامله ايه دلوقتى فيروز : الحمد لله ومشت خطوتين عمار : فيروز فيروز بصتله : نعم عمار : عاوز اتكلم معاكى شويه... ممكن؟ فيروز بارتباك : طيب هشوف ماما ... وبعدين هاجى عمار : وانا هستناكى هنا فالجنينه فيروز بابتسامه : حاضر وطلعت على فوق ........................................................... ريناد قاعده مع يوسف فى مطعم يوسف : تحبى تكلى ايه ريناد : احب اعرف مالك الاول يوسف : ناكل الاول وبعدين نتكلم ريناد : يوسف بجد مالك .... انا مبحبش اشوفك مضايق كده يوسف بابتسامه بيحاول يدارى بيها حزنه : ومين قالك انى مضايق ... ده انا حتى جيبلك خبر حلو ريناد : خير ... خبر ايه يوسف : جايبلك عريس ... كبرتى خلاص والعرسان بقت بدق على بابك ريناد باستغراب : عريس ... لمين .. وانت كمان اللى جايبه يوسف : اه .. هو شاب كويس ومحترم وناجح وانتى كمان تعرفيه ريناد مكنتشى مستوعبه الفكره اصلا عريس وكمان يوسف اللى بيقولها هو اكيد قاصد يجننها ريناد : قامت وقفت ... انا عاوزه اروح يوسف : مش لما اكمل كلامى الاول وتعرفى مين العريس ريناد بنرفزه : لاء مش عاوزه اعرف ... روحنى يا يوسف يوسف مهتنمش بكلامها وكمل كلامه : العريس يبقى مصطفى ... البشمهندس مصطفى ... اكيد كنتى عارفه مش كده ريناد : ينفع تسكت بقى وتروحنى يوسف : ايه مكسوفه منى ... عادى ... لو بتحبيه وموافقه عليه قوليلى وانا هقف جانبك وهقنع عمار وخالتو ريناد بعصبيه : اسكت بقى ... انت لحد امتى هتفضلى غبى كده ... انا زهقت منك ومن تصرفاتك ومن كلامك وبداءت تعيط : كل يوم كان بيعدى عليه وانت جانبى كنت بحس بمشاعرى بتتحرك جوايا وانت ولا هنا الاول مكنتش فاهمه كنت بس ببقى مبسوطه لما بشوفك ببقى عوزاك معايا طول الوقت حتى لو مش معايا كنت بفكر فيك بشوفك قدامى وانت بتضحك وانت بتتكلم وانت بتهزر معايا حتى غلاستك كنت بحبها... وكل يوم كنت بحاول اقرب منك فيه كنت انت بتبعد عنى اكتر واكتر ... كل يوم كنت بشوفك مع بنت شكل قلبى كان بتقطع بس كنت بسكت عارفه انك مش بتحبهم وكان عندى امل فى يوم تحس بيه بس كل مكان بيتولد جوايا الامل تيجى انت بغباء تموته من تانى سكتت شويه وحاولت تاخد نفسها ودموعها كانت بتزيد ريناد بدموع : انا حبيتك غصب عنى معرفشى ليه حبيتك ولا امتى انا اتولدت لقتك قدامى مبشوفشى غيرك ولا بحس بغيرك .... لو كان بادى كنت موت نفسى ولا حبيتك لو كان بايدى اتحكم فى مشاعرى كنت وقفتها بس مش عارفه والله مش عارفه .... لو عندك الدواء والحل قولى عليه ومتسبنيش كده اتعذب وتوجع لوحدى .. انت ايه مبتحسش معندكشى قلب .... فرحان بعذابى ده ...ليه بتعمل كده فيه ليه بتكرهنى كده .. قولى ليه يوسف كان مصدوم ومش عارف يرد عليها وفضل ساكت وريناد اخدت شنطتها ومشت شويه وفاق من صدمته وجرى وراها بس كانت خلاص ركبت التاكسى ومشت .............................................................. عمار قاعد سرحان قربت عليه فيروز فيروز : اتاخرت عليك عمار : ها ... لا ابدا اقعدى قاعدت فيروز وعمار فضل يبصلها وهو ساكت فيروز اتحرجت من نظراته : انت ... انت كنت عاوزنى فى حاجه عمار : عاوز اتكلم معاكى فيروز : خير عمار : مفيش موضوع معين ... بس حاسس انى هرتاح لو اتكلمت معاكى فيروز سكتت وكانت فرحانه اوى من جواها عمار : عملتى ايه عند الدكتور فيروز : عادى قاعد يتكلم معايا شويه ... وقالى غلط انى اضغط على نفسى وانى بكده هتعب اكتر عمار : طيب وانتى ليه ضغطى على نفسك كده فيروز : عشان افتكر بقى ... عاوز ارجع لاهلى ولحياتى واعرف انا مين عمار : ليه زهقتى مننا اوى كده فيروز : مش كده ... بس حسه انى تايهه ... وكمان موجوعه اوى عمار : موجوعه ... ليه ومن ايه فيروز سكتت عمار : ايه سر فيروز : لاء بس ... مش كل حاجه بتحسها بتقدر تقولها عمار : عندك حق ... انا شخصيا مش عارف اقول اللى حسه ولا حتى فاهمه ... تفتكرى هو ممكن تكرهى حد كنتى بتحبيه فيروز : تعرف ان الكره نوع من انواع الحب عمار باستغراب : ازاى فيروز : يعنى الاتنين فيهم مشاعر واهتمام وفالغالب لما بتكره حد ياما كنت بتحبه ااوى... ياما انت اصلا بتحب الشخص ده اوى بس مش عاروز تعترف بالحب ده عمار : مش فاهم فيروز : يعنى مثلا لما بتغلس على حد ودايما تضايقه ده مش معناه انك بتكرهه بالعكس انت بتحبه وبتحب دايما تكون معاه وتشوف مضايق عشان تصالحه وبتبقى خايف عليه يعنى انت ممكن تفضل تغلس عليه وضايقه لكن اى حد تانى لو حاول يلمس شعره منه بتبيقى هتموت عليه ....انت عارف امتى بجد تقلق عمار باهتمام : امتى فيروز : لما الشخص ده يبقى مش فارق معاك ... يعنى ولا عاوز تضايقه ولا عاوز تفرحه ولا انت اصلا مهتم بيه و لا حابب تفكر فيه ولا تعرف عنه حاجه ... وقت متحس بكده يبقى الشخص ده مبقاش ليه لزمه فى حياتك .. لكن طول مانت بتفكر فيه ومهتم بيه وشاغل نفسك بيه سواء بانك تسعده او تضايقه يبقى الشخص ده مهم وليه دور كبير فى حياتك عمار بصلها باستغراب : انتى ازاى كده فيروز : كده ازاى عمار : بتعرفى كل الحاجات دى رغم سنك الصغير فيروز بابتسامه : من الواضح كده ان حياتى مكنتشى سهله واتعلمت منها الكتير ... بس ازاى مش عارفه لما افتكر هبقى اقولك وفجاءه سمعو صوت ربناد عالى عن الباب ريناد بصوت عالى : سبنى يا يوسف احسنلك يوسف : ينفع تقفى وتسمعينى ... انتى اصلا ازاى تمشى كده ولا كان معاكى راجل عمار وفيروز جرو عليهم فيروز : فى ايه ريناد بعياط : مفيش وسابتهم وجرت وبعدين فجاءه وقفت وتجمدت مكانها لما سمعت يوسف بصوت عالى : عمار ... انا بحبك ريناد وعاوز اتجوزها الحلقه الخامسه والعشرون ريناد مشت بسرعه وهى منهاره فالعياط ووقفت تاكسى ومشت يوسف كان بيجرى وراها بس ملحقهاش ركب عربيته بسرعه وفضل ماشى وراء التاكسى لحد موصلت الفيلا يوسف ركن بسرعه ونزل شدها من ايدها يوسف : استنى ياريناد ريناد بعصبيه : سيب ايدى يايوسف وشدت ايدها ومشت خطوتين مسكها تانى من ايدها يوسف بعصبيه : بقولك استنى ريناد بصوت عالى : سبنى يا يوسف احسنلك يوسف : ينفع تقفى وتسمعينى ... انتى اصلا ازاى تمشى كده ولا كان معاكى راجل عمار وفيروز جرو عليهم فيروز : فى ايه ريناد بعياط : مفيش وسابتهم وجرت وبعدين فجاءه وقفت وتجمدت مكانها لما سمعت يوسف بصوت عالى : عمار ... انا بحبك ريناد وعاوز اتجوزها عمار بصله وهو متنح : ايه ريناد فضلت بصاله وهى مش مستوعبه هو قال ايه يوسف : بقولك انا بحبك ريناد ... وعاوز اتجوزها ريناد بعياط : وانا مش موافقه فيروز باستغراب : ايه .. انتى بتقولى ايه يوسف قرب منها : ريناد انا مش عاوز ردك دلوقتى .. تعالى عاوز اتكلم معاكى ريناد : وانا مش عاوز اكلمك ولا اروح معاك فى حته يوسف : انا بحبك بجد ريناد بعياط : وانا بكرهك ومش عاوز اشوفك تانى يوسف : بطلى جنان بقى ... وتعالى معايا ومسكها من ايدها وشدها عمار وقف قدامهم : استنى انت رايح فين ... انا عاوز افهم فى ايه ... انت مش محترم وجودى .. فى ايه فيروز قرب من عمار وبحنيه : سيبهم عشان خاطرى .. وانا هفهمك عمار بصلها وبعد عن طرقهم وفضا واقف يبص عليهم ويوسف اخد ريناد ومشو بالعربيه عمار بص لفيروز : انتى تعرفى حاجه انا معرفهاش فيروز : تعالى نقعد وانا هفهمك ............................................................. فريده قاعده فى اوضتها رايحه جايه رايحه جايه وكل شويه تمسك موبيلها تبص عليه وبعدين ترميه تانى على السرير فريده بضيق وهى بتكلم نفسها " للدرجه دى ولا بقيت فارقه معاه ... يعنى مش كفايه زعقلى وكمان ولا كلمنى ولا عبرنى " " هوخلاص مبقاش بيحبنى ... هو ليه بيعاملنى كده ... طب رجعلى ليه تانى ... عشان يعذبنى وينتقم منى " فجاءه الموبيل رن جرت عليه بفرحه بس خاب ظنها واتغيرت ملامح الفرحه لتكشيره فريده بضيق : الو احمد: ايوه يا استاذه فريده فريده : خير فى جديد احمد :انا انهارده كلمت واحد اسمه على يبقى جارهم وخطيب بنتهم واخدت منه ميعاد بكره الصبح .... لو حابه تحضرى المقابله فريده : اه طبعا هاجى احمد : خلاص ماشى هفوت على حضرتك فالجرنال ونروح مع بعض فريده : ان شاء الله ... ماشى ... ياله سلام احمد : سلام وبعدين مسكت موبيله ورنت على عمار بس محدش رد فضلت ترن عليه اكتر من مره لحد مزهقت وقفلت موبيلها وهى متعصبه ومضايقه ................................................................ ريناد مع يوسف فالعربيه ساكته وبصه جانبها ودموعها بتنزل لوحدها يوسف : ممكن تبطلى عياط ريناد ساكته ومش بترد عليه يوسف : ريناد ... انا بحبك ريناد بعصبيه : يوسف اسكت متقولشى الكلمه دى تانى يوسف وهو بيركن بعصبيه : انا مش فاهمك ... بقولك بحبك ... مش انتى كنتى عاوزه كده ريناد بدموع اكتر وهى بتحط ايدها على ودنها : اسكت ... بقولك اسكت يوسف مسك ايدها بحنيه : انا اسف ... والله دموعك دى غاليه عليه متعيطيش بقى ومد ايه مسح دموعها ريناد فضلت تبصله بحب وهى ساكته يوسف بحنيه : ريناد ريناد : نعم يوسف : بحبك ريناد : متقولهاليش شفقه يوسف باستغراب : شفقه ؟ ريناد : انت بتقولهالى عشان صعبت عليك بعد الكلام اللى قولته ... لو فاكر انى كنت هبقى مبسوطه بالعكس انت كده بتتعبنى اكتر يوسف : بس انا بحبك بجد ... صحيح عمرى مقولتها بس انا كمان بحبك من زمان بحب كل حاجه فيكى شقاوتك وضحكتك وغلاستك عليه .... بحبك ومكنتش اعرف ... بحبك ومحتاجلك معايا فى كل وقت .... بحبك وخايف تضيعى منى ...بحبك بس كنت خايف عليكى ريناد : خايف عليه ... من ايه ؟ يوسف : منى ... كنت خايف عليكى من نفسى ... انا بحبك لدرجه انى مستكترك عليه ... شايفلك دايما الاحسن انا مستهلكيش ريناد : وانا متمناش غيرك يوسف : وانتى الوحيده اللى حساساها ام اولادى وحبى الوحيد ... ريناد تتجوزينى ريناد وهى بتهز راسها بالموافقه ودموعها نزله : اه يوسف : طيب بتعيطى ليه ريناد : دموع الفرحه يوسف مسحلها دموعها وبصلها بحب يوسف : انتى احلى بنوته فالدنيا بجد .... تحبى تروحى فين بقى ريناد : اى حته بدام معاك وطلع يوسف بالعربيه وهو هيطير من الفرحه واكيد ريناد كمان ................................................................. عمار بضيق : كل ده بيحصل من ورايا فيروز : مش من وراك ريناد نفسها مكنشى ينفع تقول وتتكلم على مشاعرها لانها مش متاكده من الطرف التانى فضلت انها تسكت وتتعذب بحبها ده لوحدها عمار : طيب ايه اللى غير يوسف كده فروز : من اول يوم دخلت فيه البيت ده وانا عارفه ان يوسف بيحب ريناد مشاعره كانت مفضوحه بس هو مكنشى شايفها كان معمى عنها باللى بيعمله والبنات اللى حواليه عمار : بس انا خايف على ريناد منه ... صحيح انا بحب يوسف وهو جدع بس هو بتاع بنات وريناد هتنجرح وهى معاه فيروز : للاسف محدش فهم يوسف صح عمار بغيره : وانتى بقى فهمتيه فيروز : اه ... يوسف كان ناقصه حاجه ناقصه عيله وحد يكون جانبه طول الوقت ... ناقصه حد يطبطب عليه حد يقوله بحبك حد يفرح معاه ... وعشان هو كان ذكى وعارف انه مجرد احتياج خاف يتعلق بوهم واختار الطريقه اللى يسد بيها احتياجه بس هو كان واضح مع نفسه ومع اللى قدامه وكان عارف ان اللى بيحصل بينهم ده مصلحه مجرد سد خانه فى حياته حاجه مؤقته وكان بيعمل ديل وبيدى فرصه للى قدامه انه يوافق عليه ... انا شخصيا احترامت ده فيه فيروز سكتت شويه وبعدين بصت لعمار : يوسف نضيف اوى من جواه وحنين وطيب اوى ... بس هو كان بيحاول يبان وحش بيعاقب اهله بكده عاوز يفهم ان بعدهم بياذيه وعشان كده حاول ياذى نفسه بجد ...بس عشان هو من جواه كويس كان واضح وصريح مع نفسه ومع كمان اللى قدامه عمار كان مضايق ان فيروز بتتكلم كده عن يوسف عمار : انتى معجبه بيه فيروز بابتسامه : انا بحبه عمار اضايق اوى فيروز كملت كلامها : هو اخويا اللى بعتمد عليه فى حاجات كتير وبحب ريناد اوى وواثقه انهم بيحبو بعض وهيسعدو بعض عمار : طيب ممكن اسالك سؤال فيروز : اتفضل عمار : انتى قولتى ان يوسف كان واضح فى احتياجه ...تفتكرى ازاى نعرف يفرق بين الحب الحقيقى والاحتياج فيروز بصتله وضحكت عمار باستغراب : بتضحكى ليه فيروز : اول مره روحت فيها للدكتور قالى حاولى تفرقى بين الحب والاحتياج انا اصلا مكنتش فاهمه افرق ازاى ونزلت سالت يوسف ايه الفرق بين الحب والاحتياج عمار باهتمام : وقالك ايه ؟ فيروز : اجابته كانت مش واضحه برده بس هو قالى ان حاله ووضعه مع البنات اللى يعرفهم ده احتياج لكن الحب الحقيقى مش كده .... بس انا حوالت افكر شويه يمكن اوصل لاجابه اوضح عمار : ووصلتى فيروز : يعنى ...................................................... ريناد قاعده مع يوسف فى مطعم على النيل ريناد كانت بصه على النيل وساكته يوسف : مالك ياحبيبتى ريناد بخضه : حبيبتك ! يوسف : طبعا حبيبتى ريناد : هو ده بجد ولا حلم يوسف وهو بيمسك ادها : لاء بجد ريناد : يوسف انت بتبحنى بجد .. خايفه تكون اتسرعت يوسفوقف وبصوت عالى : بحبك والله بحبك وبموت فيكى ريناد بكسوف وكل الناس بيبصو عليهم : بس اسكت اقعد ووشها جاب كل الالوان : عجبك كده الناس بتبتص علينا يوسف : محدش ليه عندى حاجه ريناد بابتسامه : مجنون يوسف : من زمان ريناد : طيب نتكلم بعقل شويه يوسف : نتكلم فى ايه رناد : مصطفى يوسف بضيق : ماله ريناد : هتعمل معاه ايه بقلم ريم أحمد. رواية فيروز.

مقالات ذات صلة

اغرب ليلة زفاف بقلم زهرة الربيع

أطباء الأزهر يعيدون يد شاب بعد بتـ،ـ،ـرها بمـ،ـشـ،ـاجرة فى عملية استمرت 12 ساعة..

سمير حسني “عاشق الأيتام”..نبؤة محمد فوزي قادته إلى عالم الفن ، رفض تقبيل الفنانات فتم تهميشه .. لم يخرج في جنازته فنان فعوضه الله بخروح أربعة آلاف يتيم ..

للعشق غشاوة ل سعادمحمدسلامه القسم الاول

قطة في عرين الأسد القسم ال6 بقلم منى سلامة

براء وليلي

اترك تعليقاً إلغاء الرد