ورقة زواج عرفي بقلم اسكوبي دو ج2

الحلقه السادسه عشر

هشام فاوضته سمع صوت جرى وتخبيط وصوت عالى فالصاله طلع جرى وهو مخضوض
هشام وقف يبص عليهم وهم عمالين يهزرو ويجرو وراء بعض زى المجانين وهم مش وخدين بالهم من هشام
وفجاءه
شرين بتروش على شهد المايه كلها جات فوش هشام
شرين حطت ايدها على بؤها من الصدمه
وشهد فضلت تضحك على منظر هشام
شرين : انا اسفه ……….بجد مش قصدى احنا كنا بنهزر
شهد : معلشى بجد يا هشام احنا نسينى نفسنا احنا بنعمل كده دايما فالبيت
هشام كان شكله متنرفز جدا ودخل المطبخ وسابهم
شهد : شكله زعل ……..احنا برده غلطنا ونسينا انه نايم
شرين : انتى السبب عجبك كــــــــــــــــــــــ
شرين شافت هشام خارج من المطبخ ومعاه ازازه مايه كبيره وهو بيضحك انا لازم اخد حقى
ورش مايه على شهد غرقاه وهى جرت وراه ومسكت المايه غرقته وشويه وجه غرق شرين كمان وبقت حرب مايه فالصاله
وبعد شويه كانو خلصو المايه وتعبو وقاعدو على الانتريه
شرين وهى بتبص على الصاله : يانهار ابيض ……الصاله باظت
شهد وهى بتضحك : البسى بقى انا هروح
شرين : فالمشمش هتروقيها معايا قبل ماتنزلى وكمان هجبلك لبس تغيرى عشان متتعبيش
شرين وشهد قامو يبمسحو الصاله ويورقوها وهشام قاعد
شهد : انت هتفضل قاعد كده قوم ساعدنا
هشام : لاء انا ببهدل بس
شهد : احنا هنهزر ………..قوم ياله
قام هشام وهو ماشى اتزحلق ووقع على ضهره
شرين وشهد وقفو يضحكو عليه ومش قادرين يمسكو نفسهم من الضحك
هشام : طب خالى عندكم دم وتعالو قومونى بدل الضحك ده
شهد : اصل شكلك حلو اوى استنى والنبى اصورك وانزلها على الفيس
هشام وهو بيقوم : يا سلام ……….اه اه منكم لله
قام هشام غير هدومه وكانت شهد وشرين خلصو ترويق الصاله وغيرو هدمهم هم كمان
شهد : هروح انا بقى
هشام : لا استنى اتغدى معانا
( هشام كان دايما بيشوف فرحة شرين وحد من اهلها موجود وكمان عشان يخليها تاكل لان وهم لوحدهم مكنتشى بترضى تاكل )
شهد : لا مش هينفع
شرين : لا اقعد اتغدى معانا عشان خاطرى
شهد : خلاص ماشى اذا كانت هى دى رغبة الجماهير
قاعدو اكلو مع بعض وشرين لاول مره من يوم فرحها تاكل كويس

…………………………………………………………………………

تانى يوم
شرين صحت وجهزت الفطار وقاعدت شويه تتفرج على التلفزيون
وبعدين زهقت ودخلت اوضتها وسابت الفطار لهشام
وبعد كام ساعه خرجت لقت الفطار زى ماهو وهشام لسه فى اوضته
قاعدة شويه تقلب فالتلفزيون وحست انها قلقانه وعماله تكلم نفسها
” هو لسه مصحاش لحد دلوقتى ليه ”
” طب وانا مالى ”
” لحسن يكون تعبان او فى حاجه ”
” هو انا قلقانه ليه هو حر ”
” بس ممكن يكون تعبان بسبب المايه بتاع امبارح ……لازم اخبط عليه ”
قامت شريت تخبط على الاوضه
شرين وهى بتخبط : هشام ………هشام ……….. هشام
مفيش اى رد
مدت ايدها بقلق وفاتحت براحه ومدت ايدها فتحت النور
لقت هشام نايم على السرير
شرين : هشام …………هشام انت كويس
هشام بصوت تعبان : مش عارف بس انا مش قادر اقوم
شرين قربت منه وحطت ايدها على وشه
شرين بخضه : ايه ده انت سخن اوى
هشام حاول يعدل نفسه على السرير
شرين : انا ههلبس اجبلك دواء من الصيدليه وهاجى …….انت حاسس بايه تانى
هشام : زورى وجعنى وحاسس بدوخه
شرين : طيب خليك زى مانت وانا مش هتاخر
شرين فعلا دخلت لبست ونزلت لاقرب صيدليه جبت دواء للبرد والسخنيه وجابت ترموتر للحراره وبعد نص ساعه كانت فالبيت
هشام كان نايم ومش حاسس باى حاجه شرين لقت حرارته 39
ادتله الدواء وفضلت تعمله كمدات طول اليوم لحد ما تعبت ونامت جانبه

…………………………………………………………………………..

تانى يوم الصبح

هشام بيتقلب وحاسس ان جسمه كله بيوجعه بيبص جانبه شاف شرين قاعده نص قاعده ونايمه على دراعها وماسكه المنديل اللى كانت بتعمل بيه الكمدات
هشام بتعب : شرين …….يا شرين
شرين بخضه : ايه ……..انا فين
قامت عدلت نفسها وكانت ماسكه ايده اللى وجعتها من النومه عليها : انت بقيت كويس
هشام : اه احسن ………..انتى ايه اللى نيمك كده
شرين : مش عارفه ……..هتلاقى راحت عليه نومه
قامت شرين : انا هقوم احضرلك الفطار ……..عشان تاخد الدواء
هشام كان بيبص على شرين ومش مصدق انها عملت كده عشانه ولا اهتمت بيه كده
شويه وجات شرين بالفطار : ياله بقى كل عشان انت مكلتش اى حاجه من اول امبارح
هشام : وانتى اخر مره كلتى فيها امتى ؟؟
شرين : مش فاكره …….بس انا فطرت امبارح
هشام : انتى بتهرجى ……… ياله كلى معايا
شرين : لا مش عاوزه …….. هبقى اكل انا بعدين
هشام وهو بيشيل الاكل من قدامه : وانا مش هاكل غير لما تكلى معايا
شرين قاعدت وكلت مع هشام وقامت بعد كده واداته الدواء
شرين : انا هدخل اوضتى وانت حاول ترتاح شويه ولو عاوز حاجه ابقى اندهلى
هشام : شرين استنى انا عاوز منك طلب ؟؟؟

الحلقه الثامنة عشر

هشام وشرين روحو وطول الطريق كانت شرين ساكته ومش بتتكلم وهشام لاحظ انها مضايقه
اول لما دخلو الشقه هشام : ممكن افهم بقى انتى مضايقه ليه ؟؟؟
شرين بعصبيه : يعنى انت مش عارف عملت ايه
هشام : لا مش عارف ……ممكن افهم بقى
شرين : انت ازاى تطلب كده من بابا وماما
هشام باستغراب : وايه المشكله؟؟
شرين بهدوء : بص يا هشام صحيح انا قولتلك منظهرشى حاجه قدامهم بس بلاش التمثليه تتطور معاك
هشام : بس انا مش بعمل كده تمثليه ……….بجد انا بحب باباكى وماماتك
شرين : هشام لو سامحت بلاش تعلق بابا وماما بيك متنساش انها مجرد تمثليه وهتخلص …….بلاش تخلى الفراق صعب عليك وعليهم
هشام بنرفزه : هو انتى ليه مستخسره احس بالعيله وانى القى حد يحبنى واحبه…..ليه كل شويه تفكرينى انها فتره وخلاص …..ياستى خلاص انا عارف بس سبينى بقى احس بكده قبل مالفتره تعدى ………ولا انا مكتوب عليه اعيش وحيد طول عمرى ………ان والله بحبهم وحاسس انهم اهلى وحابب اقولهم كده
شرين : والله انا بعمل كده عشانهم وعشانك ………..عشان متتعبشى بعد كده ولا هم يزعلو على انفصالنا ……..انا بفكر بعقلى
هشام : وانا زهقت من العقل ونفسى بقى احس ……….هو انا مش بنى ادم ومن حقى احس بجد بقى حرام ….والله حرام
هشام دخلت اوضه ورزع الباب وهو زعلان من ردة فعل شرين وشرين كمان كانت بتفكر بعقلها وخايفه على اهلها بس برده كان صعبان عليها هشام

……………………………………………………………………..

فضلو يومين مش بيتكلمو غير فالضرورى ومش بيقعدو مع بعض
وفى يوم هشام كان قاعد لوحده زهقان خرج البلكون يوقف فيها شويه
كانت البلكونه دى مشتركه بينه وبين اوضة شرين وهو واقف سمع شرين وهى بتقراء قراءن قاعد يسمعها وحس براحه بعد مكان مضايق
وشويه وشرين خلصت ولقى البلكونه بتاعها بتتفتح
شرين : انت هنا …..معلشى مكنتش اعرف
ورجعت شرين تانى عشان تدخل
هشام : انتى رايحه فين
شرين بزعل : هدخل عشان مضايقكشى
هشام : لا تعالى مش مضايق
شرين راحت وقفت معاه وفضلت ساكته
هشام : انا اسف يا شرين انى اتعصبت عليكى
شرين : خلاص ولا يهمك …….انا كنت بقول عشان خايفه عليك وعليهم بس خلاص انت حر قولهم اللى انت عاوزه
هشام : تعرفى ان صوتك حلو وانتى بتقرى القراءن
شرين باستغراب : هو انا كان صوتى عالى ……..معلشى لو كنت ضايقتك
هشام : بالعكس انا حاسس انى ارتحت
شرين بتردد : هو انا ممكن اسالك سؤال
هشام : اتفضلى
شرين : هو انت بتشرب مخدرات
هشام بضحكه : بصى انا تقريبا مفيش حاجه انا مشربتهاش
شرين بخضه وبعدت عنه كام خطوه : ايه
هشام : متخافيش ……..انا مش مدمن بس جربت كل حاجه
شرين : طب ليه
هشام : كنت بأذى نفسى
شرين : مش فاهمه
هشام : انا وصلت لمرحله انى كنت بعمل كل حاجه غلط عشان أذى نفسى كنت مقتنع ان ممكن حد يخاف عليه ويهتم بيه
وسكت شويه وبصلها بابتسامة حزن : بس للاسف محدش اهتم برده …………..انتى عارفه انا مره فضلت تعبان فى اوضتى يومين ومحدش عرف انى تعبان ولا سال عليه
شرين بتبصله بعدم تصديق: للدرجادى
هشام : بجد والله ………بس ربك بقى مبيسبشى حد وخفيت مع انى وقتها كنت بتمنى انى اموت
شرين بصتله بحزن كان صعبان عليها اوى
شرين : انت مش بتصلى ليه
هشام بكسوف : بصراحه ……………..انا معرفشى اصلى ازاى
شرين : بجد ازاى يعنى …..يعنى مشوفتش حد من اهلك اوفالمدرسه او اصحابك
هشام بابتسامه : اهلى اصلا مبشفهومشى عشان اشوف حد بيصلى وتقريبا اصلا هم مش بيصلو .. اما المدرسه انا كنت فى مدارس اجنبى مفيهاش دين اصلا ……..واصحابى اكيد كلهم صايعين زى محدش بيصلى
شرين : طب لو معندكشى مانع انا ممكن اعلمك
هشام بفرحه : بجد
شرين : اه بص انت حافظ حاجه من القراءن
بصلها هشام وسكت شرين ضحكت : خلاص فهمت …..بص احنا نروح نتوضئ الاول وبعد كده ها حافظك الفاتحه وسوره صغيره تصلى بيها معمال ما نعمل كل ده يكون الفجر اذن ونصلى مع بعض
هشام بفرحه : تمام ياله بينا
فعلا شرين علمت هشام الوضوء وقاعدت معاه وحفظ الفاتحه وسوره صغيره وشرين قاعدت تفهمه الصلاه ازاى والفرق بين الصلوات وعدد الركعات وهكذا وشويه وسمعو الفجر بيأذن
شرين : الفجر أذن ………انت هتبقى الامام بتاعى وبعد كده هنصلى مع بعض كل الصلوات
هشام كان فرحان اوى وقبل ما يبداء هشام
شرين : صحيح نسيت
هشام باستغراب : ايه ؟
شرين : وانت ساجد ابقى ادعى لربنا بكل اللى تتمناه
وفعلا صلو مع بعض وبعد كده كل واحد فيهم دخل عشان ينام
وهشام كان حاسس انه مرتاح اوى ومبسوط اوى

…………………………………………………………………..

تانى يوم الصبح
شرين قامت فى ميعادها عشان تحضر الفطار وتصحى هشام عشان الشغل
قامت لقت الفطار جاهز وهشام صاحى
شرين باستغراب: انت صحيت بدرى ليه ………..انت نايم امبارح متاخر
هشام : بصى ده اكتر يوم بجد انا نمت فيه وكنت مرتاح ونمت كام ساعه بس حاسس انى نمت كتير اوى …قومت بقى لقيتك كسلانه قولت احضر الفطار
شرين بابتسامه : انا كسلانه ماشى ياعم النشيط
فطرو مع بعض ونزلو فى ميعادهم على الشغل
واول ما شرين وصلت الشغل ودخله الشركه مع هشام لقو كريم بيقرب عليهم
كريم : ازيك يا هشام
هشام : تمام الحمد لله
كريم بص لشرين : اتاخرتى كده ليه عاوزك ضرورى ………….بعد اذنك يا اتش
وكريم اخد شرين ومشى وسابو هشام وهو عنده فضول يعرف فى ايه

الحلقه التاسعة عشر

اول ما شرين وصلت الشغل ودخله الشركه مع هشام لقو كريم بيقرب عليهم
كريم : ازيك يا هشام
هشام : تمام الحمد لله
كريم بص لشرين : اتاخرتى كده ليه عاوزك ضرورى ………….بعد اذنك يا اتش
وكريم اخد شرين ومشى وسابو هشام وهو عنده فضول يعرف فى ايه
هشام وهو بيكلم نفسه ” ياترى عاوزها فى ايه ”

……………………………………………………………………..
شرين مع كريم فى المكتب

الحلقه العشرون

هشام كان نازل عشان ياخد شرين ويروحو شاف شرين وقفه مع كريم وعمالين يضحكو
هشام راح نحياتهم وهو متنرفز جدا: مش هنبطل دلع وهزار ونروح بقى
شرين باستغراب : نعم
هشام : انا مروح ياتحصلينى يا تخلى الاستاذ كريم يوصلك
ومشى هشام وسابهم وهم مش مصدقين هو بيقول ايه
كريم : ياله ياشرين عشان معملكيش مشكله
شرين : لاء مش هروح خليه يروح وهبقى اخد تاكسى
كريم : عشان خاطرى يا شرين ……….بلاش مشاكل
شرين : ماشى يا كريم لما اشوف اخرتها
مشت شرين وهشام كان مستينها فالعربيه ركبت جانبه من غير ماتتكلم وفضلو طول الطريق محدش بيتكلم لحد لما وصلو البيت
شرين دخلت ولسه دخله اوضتها لقت هشام بيشدها من ايدها بعصبيه
شرين وهى بتزوق ايده : انت اتجننت
هشام : ممكن افهم ايه اللى بينك وبين كريم ……..مش قدره تصبرى لحد ما السنه تعدى وتعملى اللى انتى عاوزاه
شرين : احترم نفسك …….. انا مبعملشى حاجه غلط …….. وبعدين وانت مالك اصلا
هشام بنرفزه : مالى انى جوزك يا هانم وكل اللى فالشركه عارفين انك مراتى عاوزاهم يقولو عليه ايه وشايفين مراتى عماله تتدلع وتهزر مع الرجاله
شرين : قولتلك احترم نفسك ………انا مبدلعشى مع حد ومش هسمحلك تتكلم عنى كده تانى
وسابته ودخلت اوضاتها وقاعدت تعيط وهشام كان متنرفز جدا
طول اليوم كان كل واحد فى حاله وبليل وشرين قاعده فى اوضتها
كلمت ليلى
شرين : لولو حبيبتى وحشتنيى
ليلى : وانتى كمان ……..اخبارك ايه
شرين : الحمد لله تمام ……………………بقولك ايه ………ايه رايك فى كريم
ليلى ياستغراب : كريم مين ؟
شرين : كريم صاحب هشام اللى شوفتيه امبارح
ليلى : اه كويس …………….بس ليه
شرين : عاوز يخطبك
ليلى بخضه : لاء طبعا
شرين باستغراب : ليه يا ليلى ………..كريم شاب كويس ومحترم
ليلى : كفايه انه صاحب هشام
شرين : بس بجد كريم غيرهشام خالص انا اتعاملت معاه وشايفه انه محترم وقد المسؤليه
ليلى : بلاش يا شرين ………..انا مش موافقه وبعدين انا لسه مش بفكر فموضوع الارتباط ده دلوقتى
شرين : اوكى يا ليلى انتى حره انا مش هضغط عليكى
وقاعدو بعد كده يتكلمو فى حاجات كتير وبعد كده شرين نامت

………………………………………………………………………………

تانى يوم الصبح

شرين وهشام كانو تقريبا مش بيتكلمو وفالشغل شرين راحت على مكتبها
كريم قرب عليها : ها عملتى ايه
شرين بزعل : مش موافقه
كريم بان عليه الضيق : والسبب
شرين : انك صاحب هشام
كريم حس بامل : عشان كده بس
شرين باستغراب : انت فرحان
كريم : لاء بس فى امل بدام الرفض مش لشخصى
شرين : يعنى هتعمل ايه ….كريم مش عاوزه تهور انا ساعدتك عشان عارفه انك محترم
كريم : متقلقيش ………. عملتى ايه مع هشام
شرين بزعل : متخانقين
وحكتله كلام هشام
كريم : معلشى يا شرين …………. هو برده عنده حق
شرينن : حـــــــــق
كريم : هو كلامه صح واحنا برده المفروض نخاف من كلام الناس الناس لما بتصدق انا هقوم بقى اشوف شغلى وانتى متزعليش
قام كريم وشرين انشغلت فالشغل

وفات كام يوم وشرين وهشام مش بيتكلمو غير فالضرورى او قدم الناس وبس
لحد ما جه يوم اول قبض لشرين
شرين كانت فرحانه اوى وهى فالعربيه مع هشام
شرين : انا عاوزه اروح لبابا وماما انهارده
هشام : انهارده مش الجمعه
شرين : عارفه بس انا قابضة اول قبض عاوزه اشتريلهم هدايا واروحلهم انهارده عشان خاطرى
هشام : طيب
وفعلا بليل نزلت شرين مع هشام وجابت لشهد ومامتها وباباها هدايا بسيطه ورحولهم بليل وكانو فرحانين اوى
شرين : ماما تعالى انا عاوزاكى
شريفه قامت مع شرين ودخلو الاوضه
شريفه : خير يا حبيبتى
شرين وفى اديها فلوس: اتفضلى ياماما
شريفه : ايه دول
شرين : بصى ياماما ومن غير كلام كتير انا كل شهر هديكى نص مرتبى عشان مصريف البيت انا عارفه ان معاش بابا بقى قليل اوى وانا مش محتجاهم ……..بس متقوليش لبابا حاجه
شريفه : بس
شرين : علشان خاطرى
شريفه خضنت شرين وقاعدت تدعيلها

………………………………………………………………………………

شرين وهشام بليل دخليت البيت
هشام داخل على اوضته من غير كلام
شرين : استنى ياهشام انا عاوزاك
هشام وقف ومستنيها تتكلم
شرين : انا اسفه انا مفكرتش فى شكلك قدام الناس بس بجد انا مكتش بدلع ولا بهزر مع كريم ……….. كريم كان عاوز يخطب ليلى وانا اللى كنت عامله موضوع المقابله من غير محد ما يعرف …….بجد بعد كده هبقى اخلى باللى من تصرفاتى
هشام وهو حاسس براحه لما عرف ايه الموضوع اللى بين شرين وكريم : خلاص يا شرين حصل خير
شرين قربت عليه وهى ماسكه هديه طب اتفضل
هشام بفرحه : دى عشانى
شرين بابتسامه : اه…………افتحها

الحلقه الحاديه والعشرون

شرين قربت عليه وهى ماسكه هديه طب اتفضل
هشام بفرحه : دى عشانى
شرين بابتسامه : اه…………افتحها
هشام فاتحها لقى فيها مصحف بص لشرين بفرحه : ده ليه
شرين : اه عشان تبقى تقراء فيه وكمان رمضان خلاص كمان كام يوم
هشام : انتى عارفه اول مره افرح بهديه كده ………شكرا اوى يا شرين
شرين : على ايه …انا عاوزه اطلب منك طلب
هشام بفرحه : اى طلب هعملهولك …….اؤمرينى
شرين : الامر لله ……….ايه رايك اول يوم رمضان نعزم عيلتى وعيلتك ونفطر كلنا مع بعض
هشام : طب ماكفايه عيلتك ………….انا عارف بابا وماما مش فاضين
شرين : لا انا هكلمهم وكلنا نتجمع مع بعض ايه رايك
هشام : اكيد موافق
شرين : خلاص تمام ننزل بكره بعد الشغل ونجيب الطلبات وانا هكلمهم واقنعهم كلهم ان شاء الله
هشام : ان شاء الله

………………………………………………………………………………

تانى يوم شرين وهشام نزلو جابو كل الطلبات وجابو فانوس كبير وحطوه فالبلكونه كان هشام فرحان اوى
وجه اول يوم رمضان شرين اخدته اجازه عشان العزومه وهشام نزل فى ميعاده وراح الشغل صحت من بدرى عشان تحضر الاكل وتوضب الشقه
هشام رجع فى ميعاده وهو باين عليه التعب من الصيام
هشام : شرين …………..يا شرين
شرين : انا فى المطبخ
دخلها هشام : انتى لسه مخلصتيش
شرين بزعل : الموضوع وسع منى ولسه مخلصتش حاجات كتير هعمل ايه دلوقتى
هشام : مانا قولتلك اجبلك حد يساعدك او كنتى كلمتى شهد
شرين بتحدى : لا طبعا انا عاوزه اعمل كل حاجه لوحدى عشان اثبتلهم انى ست بيت شاطره
هشام : طب يا شاطره هتعملى ايه دلوقتى
شرين : غير هدومك وتعالى ساعدنى
هشام : طبعا انتى بتهزرى
شرين : لا بتكلم بجد ………….ياله بقى فاضل على الفطار ساعه ونص
هشام دخل وهو بيبرطم اوضه غير هدومه ودخلها تانى
هشام : انا مبعرفشى اعمل حاجه ………..وبعدين انا تعبان ولو شوفت الاكل هتعب اكتر
شرين : بس تعالى بس اقعد هنا وقطع السلطه واعمل العصير وانا معاك اهو ياله بقى عشان خاطرى
هشام : حاضر يا ستى لما اشوف اخرتها
هشام قاعد يساعد شرين ورغم انه كان تعبان كان حاسس انه مبسوط كان حاسسس وهو مع شرين بيعمل حاجات جديده ومختلفه وبيحس انه مرتاح وفرحان
شرين : الحمد لله انا خلصت ……..شكرا اوى يا هشام
هشام : انا مش عارف كنتى هتعملى ايه من غيرى
شرين وهى بتضحك : كنت هضيع ياله انا هدخل اغير هدومى قبل ما يجو
وقبل الاذان بخمس دقايق كان الكل موجود والسفر متوضبه وكل قاعد فرحان ومبسوط من شكل السفره ماعدا هشام وفؤاد
عبد الرحمن : هو فين هشام وباباكى يا شرين
شرين : بابا جه ونزل مع هشام هيصلو المغرب الاول ويجو يفطرو
عبد الرحمن وهو بيبص لفريده باستغراب وفرحه: هشام بيصلى
شرين فهمت سبب استغرابهم وبابتسامه : اه
شويه والمغرب اذان وفطرو وبعدها ب10 دقايق جه هشام وفؤاد وقعدو كلهم فطرو مع بعض وبيهزرو ويضحكو
شريفه : الاكل حلو او يا شرين تسلم ايدك……….امال فالبيت مكنتيش بترضى تساعدينى ليه
هشام بفرحه :اسكتى يا ماما لولا ان انا ساعدتها كانت هضيع ومكنتشى هيبقى فى فطار
شرين : يا سلام مكنتشى سلطه دى اللى عملتها
هشام : طب ايه رايك فالسلطه يا شهد مش حلوه
شهد: طبعا دى احلى حاجه فالاكل تسلم ايدك
هشام بص لشرين وهو بيطلعلها لسانه : شوفتى بقى
شرين كانت فرحانه وكانت حسه ان هشام طفل صغير واقل حاجه بتبسطه
وعبد الرحمن وفريده كانو مش مصدقين ان ده هشام ابنهم المستهتر اللى مش بيكلم حد وعلى طول لوحده بس كانو فرحانين اوى لتغيره
عدى اليوم الكل مبسوط وفرحان

وطول رمضان كانت شرين بتحاول تقرب للعلتين ياما عزومه عند باباها او عندها فالبيت ومرتين كلمت فريده وعزمت نفسها هى وهشام عندهم هشام مكنشى مبسوط بس كانت بتحاول تقربه من عيلته شويه وهم كانو مبسوطين وبيساعدو شرين فده

وكمان شرين كانت بتساعد هشام وهو بيقراء القراءن كان الموضوع صعب عليه لانها اول مره وكان فى حاجات كتير مكنشى فاهمها وكانت بتحاول تفهمهاله وهو مكنشى مضايق من كده بالعكس كان مبسوط وبيتعلم بسرعه
وكل يوم يفطر وينزلو مع بعض يصلو العشا والطرويح كان اول مره هشام يحس بطعم رمضان وفرحته وده كله بسبب شرين

…………………………………………………………………………..

قبل العيد بيومين

شرين كانت قاعده مع هشام بيتفرجو ع التلفزيون وسمعو اغنية ولا لسه بدرى ولا يا شهر الصيام
هشان بزعل : رمضان خلص
شرين : هى الايام الحلوه بتجرى بسرعه
هشام : فعلا انا اول مره احس برمضان كده…….. انتى عارفه
شرين بصتله باهتمام
هشام : بقالى تقريبا 5 سنين مفطرتش مع عيله ياما هم مش موجودين ياما انا بفطر بره كنا عاملين زى الشريك المخالف
شرين : بس انا مستغرابه حاجه هو ليه احمد مش زيك ……..مهو اكيد مره بنفس ظروفك ليه مش بقى مستهتر زيك ولا انطوائى كده
هشام : بعيدا عن كلمة مستهتر دى بس هقولك ……….احمد تقريبا كان عايش مع عمتو كانت بتحبه اوى وتقريبا متبنياه لحد لما توفت وهو فالثانوى زعل عليها اوى بس شويه واتعود على غيابها بس غياب بابا وماما مفرقشى معاه عشان هو اصلا متعود عليه
شرين : بقولك ايه يا هشام ………

كريم ماشى مع ليلى على البحر
كريم : بصى انا هدخل فالمفيد انا معجب بيكى فعلا ونفسى نكون لبعض
ليلى : بس
كريم : بصى انا عارف انك رافضنى بس السبب مش مقنع مش عشان انا صاحب هشام ابقى شبه بس برده انا مقدرشى اعيب فى هشام هو كويس والله بس للى يعرفه
ليلى : انت كمان هتقول كويس …………..هو بيضحك عليكو ازاى ….وكمان شرين بتقول انه صعبان عليها
كريم : عشان هى دى الحقيقه اللى يعرفها بس اللى يعرف هشام كويس هو مشكلته انه مترباش صح ولا حد عرفه حاجات كتير بس بجد هو من جواه كويس اوى واحسن من ناس كتير راسمه انها كويسه ومحترامه من بره وهى من جواها وحشه اوى
ليلى بصتله وهى مش مقتنعه
كريم : عموما ده مش موضوعنا ………لو سامحتى ياليلى حاولى تعرفينى بعيدا عن هشام وصدقينى لو رافضتينى عشانى وعشان شخصى انا مش هتكلم معاكى تانى بس اعرفينى
ليلى بصتله بابتسامه : ماشى لما نشوف
كريم بفرحه : تمام كده اكلمك بقى عن نفسى يا ستى
وقاعد كريم يكلم ليلى عن نفسه واحلامه وهى كمان بداءت تحكى واستريحو اوى لبعض
ليلى : ياله احنا الكلام خدنا ياله بقى نرجع لهم
كريم : تصدقى محاستشى ياله بينا

…………………………………………………………….
شهد رجعت هى واحمد لقو هشام لوحده وعمال يلعب فالموبيل
شهد : كان تحفه اوى بجد ………..امال شرين فين
هشام وهو بيبص للبحر : نزلت البحر
شهد وقفت تبص عليها : هى فين مش شايفاها
هشام قام وهو مخضوض بيدور بعينه على البحر فعلا مش لقى شرين

الحلقه الثالثه والعشرون

شهد رجعت هى واحمد لقو هشام لوحده وعمال يلعب فالموبيل
شهد : كان تحفه اوى بجد ………..امال شرين فين
هشام وهو بيبص للبحر : نزلت البحر
شهد وقفت تبص عليها : هى فين مش شايفاها
هشام قام وهو مخضوض بيدور بعينه فى البحر فعلا مش لقى شرين
شويه وكريم وليلى جم وهم بيضحكو
ليلى : فى ايه واقفين كده ليه
شهد بعياط : شرين ……..شرين نزلت البحر ومش لقينها
ليلى كمان بداءت تعيط
كريم : اهيه ………..بس دى شكلها بتغرق
جرى كريم وهشام بسرعه ونزلو البحر