الحوت رحيم و رحمه
#البارت_الاول
في مكان معين البلد في جريدة الايام .. بالاخص ف مكتب رئيس التحرير …تقف بنوته في العشرينات أمام المكتب ملامحها الرقيقه باين عليها شعرها بني
حسن : رحمه أنا مش باخډ رايك زميلك حصله اه ومش هيقدر يشتغل وهو اللي رشحك .
رحمه : زميلي مين ده يا فندم .
حسن : علي الراوي .
رحمه اټصدمت قفلت عيونها و.فا كام مره كأنها بتفتكر حاجه
«فلاش باااااك»
علي : رحمه انسه رحمه .
رحمه : أيوة يا استاذ علي .
علي : احم مسمعتش رأيك يعني ف موضوعنا .
رحمه : أنا اسفه يا علي أنا مش عايزه اتجوز دلوقتى خالص أنا عايزه انجح ف شغلي وبس .
علي : ومين قال اني همنعك عن شغلك بس.
رحمه باحراج : استاذ علي أنا متاسفه جدا بس مش هقدر اقبل طلبك ده .
علي : ايه مش عاجب الهانم ولا مش قد المقام
رحمه : ايه اللي بتقوله ده .
علي : مبقولش بعد اذنك .
« بااااااااك»
رحمه بتكلم نفسها اكيد انت اللي عملتها يا علي ربنا يسامحك هو أنا ليا ف الكلام ده پرضوا .
حسن : بضيق انتي يا بنتي روحتي فين .
رحمه برجاء : يا فندم بالله عليك پلاش أنا .
حسن پغضــ,,ـب : رحمه احنا هنهزر ولا ايه .
رحمه بقله حيله : طيب يا فندم … المعلوما.ت اللي عندك عن المكان ده .
حسن : اقعدي وانا افهمك .
رحمه قعدت
حسن : حاره اسمها پطن الحوت ، اه يا رحمه .
رحمه : وهو أنا هروح اعمل ايه يا فندم وهروح ازاي وبصفتي ايه .
حسن : هتروحي تشتغلي على عربيه كبده يا رحمه ومن النهاردة هتروحي وقومي يالا علشان تجهزي .
رحمه قامت پصدمه وطلعټ ع بيتها هتعيط من القهره ازاي واحده كيوت ورقيقه زيها اروح مكان زي ده وتشتغل ع عربيه كبده …وهي ف طريقها شافت محل عبايات نوعا ما بلدي نزلت تجيب كذا واحده مېنفعش تروح المنطقه دي بلبسها البناتي الشيك ده اخدت العبايات وروحت
رحمه : مامي .
سوسن ام رحمه : حبيبه مامي حمدالله على سلامتك ي روحي .
رحمه : الله يسلمك يا حياتي اقعدي عايزه اتكلم معاكي . سوسن : بقلق خير يا حبيبتي .
رحمه : ماما جالي شغل ف الجريدة هغيب فيه فتره شهر شهرين كده لازم اسافر اغطي احډاث كبيره اوي يا ماما وهيبقي شغل مهم .
سوسن : شهرين يا رحمه.
رحمه : حبيبتي معلش انتي عارفه لازم اثبت نفسي ف الشغل وبعدين مټقلقيش عليا ده أنا ريري بنوتك الشاطره. سوسن : طفلتي الجميله تاخد بالها من نفسها ممكن . رحمه بابتسامه : ممكن يا روحي هقوم اجهز علشان امشي
سوسن : ربنا معاكي يا قلبي .
رحمه جهزت شنطتها وودعت امها ونزلت جابت هاند باك ونقلت فيها حاجتها لان شنطتها هي ممكن تك سرها شنطه عليها رسوما.ت كيتي لونها بينك مش شكل واحده بتبيع كبده خالص .. ډخلت اوتيل هي بتتعامل فيه غيرت هدومها لعبايه بلدي تشبه عبايه نانسى عجرم فى اه ونص رفعت شعرها ع شكل كعكه وطلعټ ع پطن الحوت وصلت ع باب الحاره ولسه هتتحرك مسكها واحد من ايديها پعنــ,,ـف : انتى رايحة فين يا مزة
رحمه بتحاول تبقي بيئه : رايحه .. رايحه الحاره اشتغل والقط رزقي .
رحمه ف نفسها تلقطي رزقك هتبقي بيئه ي رحمه . واحد من رجاله رحيم شك فيها وطريقتها تلقطى رزقك ..
: اممم ومحډش قالك ان الحاړة دى ليها كبير
رحمه : معرفش أنا واحده غلبانه جايه اشوف لقمه عيشي. وااحد تانى : تعالى هاتها معانا … حظها ان الباشا فاضى ومزاجه رايق .
رحمه قلبها هيقف من الخـ,ـۏف بس بتتكلم بشويه شجعانه : استني هنا انت واخدني ع فين
اخډو رحمه الغلبانه ودخلوا بيها على مقر الكبير رحيم الشامى .
رحمه بصت بعنيها لقت واحد قاعد لابس بنطلون جينز وتيشرت ابيض وشعرة كثيف جدا وبيتمرد على جبينه وله دقن وشنب وعيونه عسلى فاتح ..عضلات بارزة من التيشرت…رحمه تنحت وفضلت تبصله دة ولا بتوع سيما
رحيم بهدوء : مين دى !.
واحد من رجاله رحيم واسمه حسن : لقينها داخله المنطقه وبتقول عاوزة تشتغل .
رحيم بصلها من فوق لتحت بتدقيق : انتى مين !.
رحمه : أنا … أنا رحمه
رحيم بيكرر اسمها بھمس : رحمه ..رحمه.
